Wojownicze serca

„Obudziła się ze świadomością, że powinnam pamiętać coś ważnego…” * Alyson Terrwyn to na pierwszy rzut oka normalna dziewczyna, która ma zupełnie zwyczajne problemy: egzaminy i nudne wykłady na studiach, nieznośna przyjaciółka, złamane serce. Nigdy nie przypuszczała, że jej nudne życie może zostać wywrócone do góry nogami. Jednak gdy na kampusie dochodzi do morderstwa szybko zmienia zdanie, zwłaszcza że jest ono zapowiedzią nowego życia dziewczyny. Alyson zostaje bowiem wciągnięta do ukrytego przed oczami postronnych świata łowców i magii. Czy dziewczyna odnajdzie się w nowej sytuacji i pozna prawdę o swojej przeszłości ? * MAGIA, ZDRADA, MIŁOŚĆ, STRATA – oto słowa klucze, które towarzyszą nam przez cały czas podczas czytania „Wojowniczych serc”. Tytuł ten jest idealny przykładem książki młodzieżowej, która pomimo korzystanie ze znanych i sprawdzonych motywów nadal może zaskakiwać i wciągać. * Jeśli chodzi o największe plusy książki, to; - Muszę przede wszystkim wyróżnić kreacją bohaterów. Postacie, dzięki temu że nie są idealne i mają różne wady czy nawyki, zdają się być bliższe czytelnikowi… bardziej „żywe”. Dzięki temu szybko zżyłam się z postaciami – szczególnie z niesforną Blake ( mały SPOILER: MIAŁAM ochotę udusić autorkę za TO co ją spotkało). - Koniecznie chciałabym pochwalić też sprawnie poprowadzoną akcję – nie ma tu wielu nudnych opisów, a fabułę często napędzają dialogi - oraz za sporo zwrotów akcji, które nie raz mnie zaskoczyły czy nawet złamany serducho. - Ciekawy pomysł na świat – zwłaszcza mówię tu o kreacji Piekła i jego funkcjonowaniu. - Z osobistych powodów muszę wrócić też uwagę na kilka na wiązań do Japonii … Jak dla mnie był to strzał w dziesiątkę i powód dal którego szczególnie upodobałam sobie jedną z postaci. * Jednak żeby nie było za pięknie muszę zwrócić uwagę na dwie rzeczy: - Romans(e),który dział(y) się moim zdaniem za szybko, co jest częstą przywrą w książkach młodzieżowych, głównie przez to, że akcja w nich zazwyczaj jest dość dynamiczna. Tym sposobem miłość „do grobowej deski” nie przekłada się na czas jaki bohaterowie ze sobą spędzają. - Nagromadzenie zdań pojedynczych, których nie jestem fanką. * „Wojownicze serca” oceniam na 7,5/10. Jest to udany debiut, który przeczytałam z przyjemnością. W przyszłości chętnie wróciłabym do tego świata – zwłaszcza, że końcowe „To dopiero początek…” dobrze wróży.