Wojownicy. Nowa przepowiednia #2: Wschód księżyca.

Zastanawiam się, czy - będąc mną - można napisać obiektywną opinię o tej książce. I z której bym strony się nie przymierzała, odpowiedź zawsze wychodzi mi jedna: nie można! Ponieważ ja jestem w tym cyklu zakochana. Gdy po przeczytaniu 6. części pierwszej odsłony "Wojowników" dowiedziałam się, że części całej opowieści jest znacznie więcej, zastanawiałam się, jak autorka pociągnie dalej historię Ognistego Serca, ponieważ "Czarna godzina" zamknęła pewien etap jego losów. Tymczasem nowa seria, zapoczątkowana tomem "Północ", skoncentrowała się na innym kocie z Klanu Pioruna i rozpoczęła zupełnie nową przygodę. Uważam, że to wspaniały zabieg, pozwala poznać lepiej innych czworonożnych bohaterów, ich serca, charaktery, marzenia. Poza tym gdy grupka kotów ze wszystkich czterech klanów oddaliła się od swych siedzib, opowieść stała się jeszcze ciekawsza, gdyż bohaterowie "Nowej przepowiedni" mają okazję odkrywać zupełnie nowe okolice i poznawać nowe zwierzęta, niektóre wrogie, inne nieoczekiwanie przyjazne. Drugi tom nowej odsłony czytałam wręcz z zapartym tchem, tyle tu było napięcia, niepewności, tyle niezwykłych niespodzianek, jakie spotykają młodych wędrowców. Erin Hunter niezwykle umiejętnie rozbudziła we mnie rozmaite uczucia, od ciekawości, poprzez rozbawienie aż po szczere wzruszenie i łzy w pewnym bardzo smutnym momencie. Nie bujam, popłakałam się. Historia Jeżynowego Pazura i jego towarzyszy trafiła prosto do mojego serca i teraz z wielką niecierpliwością czekam na kontynuację ich przygód. Czy dzielne koty wypełnią swoją misję? Czy uda im się szczęśliwie powrócić do swych klanów? A przede wszystkim czy owe klany zdołają, wzorem tych kilku bohaterów, zapomnieć o dzielących ich różnicach i zjednoczyć siły dla ocalenia wszystkich kotów? Zobaczymy. Piękna książka. W tym zawiera się wszystko, co czuję zawsze na myśl o "Wojownikach".