Wojna

Dla mnie to najlepsza część z cyklu, chociaż wszystkie pozostałe też są bardzo dobre i uwielbiam do nich powracać, żeby poprawić sobie humor. Tym razem mecenas Lewandowska musi współpracować z komisarzem wojennym miasta Płock, który nakazał jej odnalezienie seryjnego mordercy. Ale nie wątek sensacyjny jest w tej powieści najważniejszy, tylko cała otoczka dotycząca stanu wojennego i absurdy z nim związane. Lewandowska jeździ po mieście czołgiem, żołnierze chętnie po okazyjnej cenie sprzedają benzynę, papierosy i alkohol bez których nie może żyć zawsze dostaje spod lady a kierownik baru mlecznego ostrzega ją, że jest śledzona. W domu zamieszkuje znaleziony szczeniak, który sika ile może, bo nikt z nim nie chodzi na spacery a papuga zmieniła repertuar. Naprawde śmieszy mnie ten czarny humor i absurdalne sytuacje czasów PRL-u. Świetnie się czyta i można się przy niej dobrze bawić. Czekam z niecierpliwością na kolejną część, bo ta skończyła się nagle w bardzo ciekawym momencie.