Włodzimierz Sołowjow. Studium osobowości filozoficznej

Książka przedstawia całość dorobku intelektualnego Włodzimierza Sołowjowa (1853?),powszechnie uważanego za pierwszego profesjonalnego filozofa rosyjskiego. Różnorodna i wielowątkowa twórczość Sołowjowa, obejmująca swym zakresem metafizykę, teorię poznania, teologię, estetykę, filozofię społeczną, a podejmująca również ? w świetnych tekstach publicystycznych ? palące zagadnienia społeczne, polityczne i kulturalne, ujęta została jako konsekwentna całość. Jako narzędzie interpretacyjne takiego jednoczącego ujęcia Autor proponuje pojęcie „osobowości filozoficznej”, a jako nić przewodnią osobowości filozoficznej Sołowjowa wskazuje ideę Bogoczłowieczeństwa. W tej perspektywie zinterpretowane zostają – jako kolejne etapy rozwoju i jako konkretyzacje idei Bogoczłowieczeństwa – inne pojęcia przywoływane zazwyczaj jako specyficzne dla myśli Sołowjowa lub jako adekwatnie opisujące jego stanowisko: mistycyzm, integralność, wszechjedność, Sofia, teokracja, polityka chrześcijańska, liberalizm, katastrofizm. Autor stara się ukazać kluczową rolę filozofii Sołowjowa dla rozwoju całej myśli rosyjskiej, jako syntetyzującą wszystkie istotne nurty XIX-wieczne, szczególnie słowianofilstwo i okcydentalizm, oraz jako wytyczającą kierunki i problematykę rosyjskiej myśli XX-wiecznej, szczególnie tej, która rozwijała się na emigracji (Bierdiajew, Szestow, Bułgakow, Frank, Łosski, Iljin i inni). Równie istotne są dla Autora konteksty filozofii europejskiej, a jakich mogą być odczytywane teorie Sołowjowa i które pozwalają mówić o jej współmierności z klasyczną i współczesną tradycją filozoficzną. Wiele miejsca zajmują w związku z tym w książce analizy porównawcze oraz odniesienia m.in. do filozofii Hegla, Schellinga, Schopenhauera, E. Hartmanna, Pascala, Kierkegaarda, Tomasza z Akwinu, Heideggera czy Schelera.