Władysław Jagiełło

Akcja książki rozpoczyna się w 1385 roku, gdy to młoda, piękna i wykształcona córka Ludwika – Jadwiga – zasiadająca od niedawna na Polskim tronie, po długim czasie bezkrólewia, miała skończyć 12 rok życia. Zgodnie z ówczesnymi obyczajami był to wiek zaślubin młodych panien. Już w dzieciństwie Jadwiga została zaręczona z księciem Wilhelmem. Niestety Wilhelm był Niemcem, a z Niemcami (jak wiadomo) Polacy nie mieli przyjaznych stosunków. Pozostawał również problem Krzyżaków, – którzy w ostatnich czasach rosnęli w sile. Niemcy natomiast popierali politykę wielkiego mistrza krzyżackiego. Tak, więc można by się było spodziewać, że po tym ślubie mógłby nastać koniec państwa polskiego. Tak, więc wybrankiem dla Jadwigi musiał okazać się ktoś inny. Ktoś, z którym unia przyniosłaby korzyści polityczne, obyczajowe i religijne... Nagle na Wawelu pojawił się nadchodzący z Litwy orszak dostojników litewskich do panów polskich. Okazało się, że jest to poselstwo Wielkiego Księcia Litwy – Władysława Jagiełły, – który wiązał wielkie nadzieje z królową Jadwigą. Polacy bardzo mile przyjęli tą propozycję, jednak główną decyzję miała podjąć matka Jadwigi, królowa węgierska – Elżbieta. Tam dostojnicy Litewscy dowiedzieli się, że za zerwanie zaręczyn trzeba będzie zapłacić wysoką cenę, ale Jagiełło miał skarbiec królewski wypełniony po brzegi złotem. Tak, więc zaręczyny stały się faktem. Jadwiga jednak nadal nic nie wiedziała, lecz wiadomości o tym wydarzeniu rozchodziły się dosyć szybko (jak na tamte czasy). Gdy jednak otrzymała tą wiadomość popadła w rozpoaczenie. Wkrótce w Krakowie pojawił się Wilhelm, jednak nie został wpuszczony na Wawel. Pilnie strzeżono Jadwigi, jednak wkrótce miał się ziścić okropny plan: książę Władysław Opolczyk zawładną Wawelem, oraz wpuścił do niego Wilhelma i już miano zawrzeć małżeństwo, gdy twierdza została odbita, a Niemiec przepędzony. Jadwiga jednak przyjęła fakt zaślubin na „przymus” bardzo negatywnie... W pewnym momencie nawet wpadła w furię i sięgnęła poi topór. Przed nią na kolana padł sędziwy Dymitr z Goraja i rzekł: „Miłościwa Pani! Racz zrozumieć, że odpowiadasz za losy całego nowego królestwa. W końcu ustąpiła i pogodziła się z losem. Tymczasem w Wiedniu Jagiełło czekał na wieści z Polski. Wreszcie poselstwo powróciło i oznajmiło, że dostojnicy Polscy już wyruszyli do Wiednia. Jagiełło natychmiast wyruszyłby spotkać się z nimi w Krewie i tam rozpoczęć rokowania. Po pierwsze Jagiełło miał przyjąć chrzest, wraz z jego najbliższą rodziną i poddanymi. Po drugie miał zapłacić 200 tysięcy florenów Habsburgom, za zerwanie zaręczyn. Książe miał również przenieść zawartość skarbca z Wilna na Wawel. Miano też wspólnie pilnować granic państwa, by żaden wróg ich nie przekroczył. Mówiono także o potrzebie odbicia śląska i Pomorza. Nie ustalono jednak najważniejszego:, Jaka to będzie unia? Na jakich prawach będzie oparta? Polacy chcieli zrobienia z Litwy Polskiej prowincji, natomiast Litwini unii na jednakowych prawach. Z powodu rozbieżności poglądów rokowania na ten temat przesunięto. Po rokowaniach Jagiełło powrócił na Litwę skąd przybył do Polski. W tym czasie w Malborku panowało ogromne poruszenie. Krzyżacy, bowiem najeżdżali na Litwę i Ruś pod pretekstem szerzenia chrześcijaństwa. A teraz Litwa miała się stać państwem chrześcijańskim (jako ostatnie w Europie). Tak, więc formalnie byliby już niepotrzebni. Zaraz po przyjyjeździe Jagiełło przyjął chrzest (wraz z braćmi). 18 lutego 1386 roku zostało zawarte małżeństwo, a 4 marca (tego samego roku) nastąpiła koronacja Władysława. Następny miesiąc był miesiącem hucznych zabaw i turniejów rycerskich. W rok później rozpoczeły się wyjazdy Jadwigi i Jagiełły w celu ustabilizowania sytuacji politycznej oby