Władca pustyni

Czuję dyskomfort z tą historią. Co prawda nie oczekiwałam wiele ale liczyłam, że będzie to przyjemna historia i miło przy niej spędzę czas i początek to właśnie zapowiadał. Do czasu, gdy nagle na scenę wraca była miłość a Szejk, facet dorosły z głową na karku, nagle tę głowę traci i zachowuje się po prostu jak szczeniak. No takie idiotyczne zachowania działają na mnie jak płachta na byka. Od historii oczekuję logiki a od bohaterów inteligencji i umiejętności komunikacji. Zdecydowanie mi tego tutaj zabrakło. A szkoda bo początek nie był zły...