Wkurzam salon

Książkę przeczytałem ale bez większego przekonania. Podobał mi się wyrazisty styl, który cenię u Rafała Ziemkiewicza, ale mam poczucie, że czegoś w tym wywiadzie zabrakło. No bo z jednej strony był dosyć otwarty, opowiadał nie tylko o swoich poglądach, ale też dzielił się swoim życiowym doświadczeniem – życiem w czasach PRL-u, nauką, studiami, opowiadał o swojej rodzinie, będąc też szczerym, kiedy wspominał o swoim pierwszym małżeństwie. Miałem jednak poczucie, że jest to ciągle w tym samym stylu, do którego wszyscy zdążyli przywyknąć. Styl bowiem Rafała Ziemkiewicza jest i wyrazisty, bezkompromisowy, ale też w swoich diagnozach, ocenach sytuacji i wnioskach lubi się stale powtarzać. Czytając ten wywiad-rzekę, zdałem sobie sprawę, że Ziemkiewicz, pisząc swoje książki dotyczące różnych obszarów polskiego życia społecznego i politycznego, w zasadzie opiera się na wprowadzonych i wcześniej przetestowanych przesłankach. Osoby, które cenią sobie publicystykę współautora, polubią tę książkę, jako że uderza ona w znane tony, natomiast ci wszyscy, którzy są ze swoimi poglądami na przeciwnej stronie barykady, mogą uznać ją za kontrowersyjną, a na pewno stronniczą.