Witkacy. Biografia

Kristo - krótko. Dobra biografia, co nie znaczy, że najlepsza. Ma pewne dziury i pominięcia, być może celowe, uwzględniające wcześniejszą biografię Witkacego napisaną przez Siedlecką. Dziwne, że autor zasłużonej Siedleckiej nie wspomina w podziękowaniach, to ona rozmawiała przecież swego czasu z tyloma osobami na przełomie lat 80 i 90, które jeszcze Witkacego pamiętały. Pawlak skupił się bardziej na odczytywaniu zachowanych listów, jego biografia pełna jest też cytatów z Witkacego i jego znajomych oraz ilustracji. Najlepiej byłoby teraz wszystkie biografie S.I. Witkiewicza przeczytać, by uzyskać pełny obraz artysty. Biograf pracowicie odtwarza życie Stacha rok po roku, jednak ta konsekwencja znika w latach 20, gdy mamy przeskoki czasowe i powroty do wcześniejszych zdarzeń. Robi się cokolwiek chaotycznie. Opisywane są obrazy i fotografie, które nie są włączone do książki - to irytujące, ale może zachęcić do własnych poszukiwań i analiz. Książka jest momentami frapująca, momentami nużąca, zakończona na smutno - co poniekąd zrozumiałe. Autor (mam niejasne wrażenie) chyba w głębi duszy nie lubi Witkacego, jednak ceni jego dzieła i ferment, który pozostawił. Geniusz, mizantrop, kabotyn, wizjoner.