Wiosna przynosi ukojenie

"Przecież takie jest właśnie życie: czasami jest romans, czasami jest dramat, raz przynosi radość a innym razem smutek. I każda z tych chwil jest po coś, chociaż czasami rozumiemy to dopiero później." Znacie serię Wrzosowa Polana Karoliny Wilczyńskiej? "Wiosna przynosi ukojenie" to kolejna jej część. Przyznam, że wróciłam tu z ogromną przyjemnością, bo to miejsce, w którym po prostu chce się być. Przygarnie nas do siebie, otula swoim ciepłem i sprawia, że nawet smutki jakoś łatwiej znieść. Dlaczego tak się dzieje? Bo wypełnione jest miłością, miłością i troską. Zamieszkuje w nim ciepło, dobro i zwykła ludzka życzliwość. Tu nikt nikogo nie ocenia a złe myśli uciekają przegonione pysznymi smakołykami, serwowanymi przez Wandę. Polubiłam mieszkanki Wrzosowej Polany, choć i im życie nie szczędziło trosk. Złe spojrzenia i intencje, nie ominęły i tych kobiet oraz ich sąsiadek. Czy wyjdą zwycięsko z tej potyczki? Czy dobro i miłość zwyciężą? Tego dowiecie się podczas lektury. Po raz kolejny Karolina Wilczyńska pokazała nam, co tak naprawdę się w życiu liczy. Że miłość, przyjaźń, wsparcie i lojalność to wartości, które są nie do przecenienia. Ale autorka pokazuje nam w niej też mentalność wiejską, taką specyfikę mieszkańców. Z jednej strony gotowych do pomocy w razie potrzeby, a z drugiej, potrafiących ranić słowem, brać na języki, wykluczać i pochopnie poddawać ocenie. Myślę, że i w życiu tak bywa, prawda? To taka życiowa, prawdziwa historia. Opowieść o zwykłych ludziach, ich troskach i radościach.J a lubię takie opowieści, są takie autentyczne. A Wy, znacie już Wrzosową Polanę? Ja chętnie znów się tam wybiorę.