Wilk

Zawsze to czynię: czytam uważnie wpisy innych użytkowników, zanim coś napiszę. Załamka. Mózgi wydają się być skażone wręcz marksistowsko-bolszewicką propagandą. Odnoszę wrażenie ziejącej niewiedzy, nieskończonej jak Wszechświat. Jak to możliwe, żeby tak utalentowany, na granicy geniuszu pisarz, jak Hłasko napisał tak zakłamaną książkę? Przypominam sobie moje dzieciństwo, a urodziłem się kilka lat po śmierci Stalina, chodziłem do przedszkola, w którym przez 100% czasu dowiadywałem się, jak wspaniały jest Związek Radziecki, jak nas wszystkich kocha i jak wielkim, wspaniałym człowiekiem był Lenin. Marek Hłasko urodził się w 1934 roku, a jak wybuchła II wojna, to miał 5-6 lat. Tyle rozumiał, co ja w tym przedszkolu. A po wojnie musiał chodzić do szkoły, w której – jak pisała nasza komunizująca noblistka Szymborska: „towarzysz Stalin usta słodsze miał od malin”. Może nie opublikował tej książki, bo w ostateczności wstydził się tego, co napisał? W końcu to buntownik i wkrótce przestał być dzieckiem. Poza tym po swojej śmierci Stalin wyszedł z mody i jego miejsce zajął popapraniec z łysiną o kaprawych oczkach, a o Stalinie nie wolno było już nic mówić, pamiętam jak w szkole zapytałem: „A kto to był Stalin?” Usłyszałem: „Ciiiiiii!!!!!! o nim nie wolno mówić.” Jesteście w stanie uwierzyć, że po wojnie polsko-sowieckiej 1919-20 w Warszawie tak kochano Stalina? W książce wstrętny kapitalista produkował coś z blachy i zamierzał zmniejszyć zatrudnienie, bo kupił nowe maszyny. A gdyby ten wstrętny kapitalista nie istniał, to skąd brałyby się pieniądze, które otrzymywali zatrudnieni? Wiadomo, że konieczny był rozwój kapitalizmu i pojawienie się jak najwięcej „wstrętnych kapitalistów” produkujących dobra użyteczne: wówczas coraz więcej robotników byłoby potrzebnych, a na rynku coraz więcej dóbr. Tak jak to się stało w innych krajach przez lata, podczas których nasz kraj był uszczęśliwiany przez boski Związek Radziecki. Naiwny, zlasowany przez bolszewików mózg młodego Hłaski postrzegał kapitalistę, jako zło, a przecież nic nie tworzy się samo, nawet te buty, o których tyle było w książce. Nieszczęściem naszego kraju był fakt, że mieliśmy zbyt mało czasu, by narodziło się dostatecznie dużo kapitalistów, którzy stworzyliby przemysł, także zbrojeniowy, byśmy mogli powstrzymać Hitlera. Powieść Hłaski jest dlatego tak autentyczna, bo jest napisana świetnym, godnym najwyższego podziwu językiem, autor fenomenalnie operuje emocjami i z całego swojego gorącego serca wierzy w kłamstwa, które pisze. Otóż najbardziej perfekcyjne kłamstwa powstają wtedy, gdy kłamca wypowiadając je wierzy we wszystko co mówi — z całego serca. Jak potworna musiała być bolszewicka propaganda w tamtych czasach, skoro potrafiła zdemolować tak niepokorny, buntowniczy umysł. Jedyną wartościową recenzję napisał użytkownik Kram Aspartamberg , ubolewam jedynie nad tym, że to człowiek z jeszcze wcześniejszych czasów niż ja. Mogę się podpisać pod każdym jego słowem, gdyż przyszło mi do głowy mniej więcej to samo, ale po co się powtarzać. U młodych wiedzy, logiki i refleksji nie widać. Pięć gwiazdek daję za autentyczność emocji autora, doskonałe pióro i świadectwo stanu umysłu ludzi tych czasów, w których powstała powieść (nie za to, co opisywał w sposób zmanipulowany autor),choć to świadectwo - nie wprost.