Wilczy Dwór

Nie spodziewałam się, że tak bardzo mnie wciągnie, tym bardziej że została przypisana do kategorii, po którą praktycznie nigdy nie sięgam: "literatura obyczajowa, romans". To, co sprawiło, że jednak dałam jej szansę, to fakt, że akcja dzieje się w fikcyjnej krainie. Okazało się jednak, że ta kraina jest mocno wzorowana na Europie z czasów drugiej wojny światowej. (Bawiło mnie to, jak postacie zamiast "Heil Hitler!" wołały "Chwała Camili!" :D). Dwaj główni bohaterowie okazali się interesujący, choć zarazem obaj często mnie irytowali (zwłaszcza do białej gorączki doprowadzało mnie ciągłe zwracanie się Charlesa do Kaila "królewno" 😖). A mimo to trudno było mi się od tej historii oderwać. No i oczywiście zakończenie także mnie wkurzyło - było kompletnie bez sensu jak dla mnie. Jednak gdyby pojawił się drugi tom, na pewno będę chciała go przeczytać.