Wilcze znamię

„Wilcze znamię” Magdy Skubisz to czwarty tom sagi rodu Tyszkowskich – powieść, która doskonale wpisuje się w niezwykłą atmosferę poprzednich części, a jednocześnie jeszcze bardziej zaskakuje, porywa i angażuje emocjonalnie. Wspaniali bohaterowie powracają w pełnej krasie, lecz ewoluują i dojrzewają – Skubisz mistrzowsko uchwyciła drobne niuanse ich charakterów. Katja wciąż pozostaje pełna sprzeczności: silna i niezależna, a jednocześnie uwikłana w trudne relacje z braćmi Tyszkowskimi. Sepka, pogrążonego w żałobie, poznajemy jako postać jeszcze bardziej wycofaną, lecz to Antoni – gburowaty i impulsywny Toni – kradnie cały spektakl. W tej części autorka rzuca nowe światło na jego postać, ukazując, że za jego szorstkością i gniewem kryje się o wiele więcej, niż można by przypuszczać. W tej części miłość, zazdrość i intrygi splatają się z nieustającym napięciem. Gdy Wiktoria postanawia pozbyć się Katji, fabuła nabiera jeszcze większego tempa i dynamiki. Skubisz prowadzi akcję z niezwykłą precyzją – każda scena i dialog mają swoje znaczenie. Nie brakuje tu także humoru, zwłaszcza w scenach między Antonim i Katją – ich gwałtowne sprzeczki, kąśliwe riposty i pełne napięcia wymiany zdań budzą uśmiech i sprawiają, że po prostu nie sposób ich nie kochać :D Skubisz po raz kolejny potwierdza, że jest mistrzynią łączenia rozrywki z historyczną dbałością o szczegóły. Bardzo realistycznie oddaje ducha XIX-wiecznej Galicji. Widzimy biedę, epidemie, niechęć wobec ziołolecznictwa - jak dla mnie idealne tło dla zawiłych losów bohaterów. „Wilcze znamię” to opowieść pełna emocji i nieoczekiwanych zwrotów akcji – prawdziwa gratka dla fanów serii, którzy, tak jak ja, śledzą każdy krok Katji z zapartym tchem. Emocje, humor i intrygi sprawiają, że saga nie traci na intensywności. Z niecierpliwością czekam na to, co przyniesie kolejny tom!