Więzień bez tronu

„Więzień bez tronu” jest pisany z punktu widzenia Dęba. Wydaje mi się, że to sprawia, że odbiór jest trochę inny i z nostalgią patrzyłam na sceny z Ren, których wbrew pozorom nie było aż tak wiele. Z tego powodu kręciliśmy się w nieporozumieniach i niedopowiedzeniach, bo nasza główna dwójka na pięć minut nie mogła zostać sama i ‘od serca’ porozmawiać. Nie ukrywam, że ‘brak komunikacji’ między bohaterami to element, którego nie znoszę, jeśli jest nadużywany, no ale cóż. Ta duologia, biorąc pod uwagę, że bardziej skupia się na miłości i uczuciu, to mimo wszystko ma tej miłości mało?!? Sama nie wiem, jaki to ma sens. Chyba uważam, że to zakończenie było mało satysfakcjonujące, znając inne historie pióra Holly Black. https://www.youtube.com/@angelic_on_point