Wieża miłości

Zamiast sięgnąć po romans historyczny sprawdzonych już autorek, "połakomiłam się" na nowość nieznanej mi dotychczas pisarki. No i to nie był dobry pomysł. Przekonałam się, że możliwe jest napisanie książki o niczym. Tak naprawdę całe sedno tej lektury zostało ujęte w opisie na okładce. Czytając czekałam, aż wydarzy się coś ponad to, co już wiedziałam, zanim otworzyłam tę książkę, jednak się nie doczekałam, albo tego zwyczajnie nie zauważyłam. Fabuła jest nijaka. Żadnych dramatów, porwań, niechcianych żon, czy mężów. Podsumowując - żadnych emocji, na jakie liczę, gdy otwieram książkę z tego gatunku literackiego. Główni bohaterowie może i wzbudzają sympatię, jednak nie oznaczają się żadnymi szczególnymi cechami charakteru, które zrobiłyby z nich interesujące osobowości. Więcej kontrowersji wzbudza postać drugoplanowa - macocha Edie. Jest to jeden z najsłabszych romansów historycznych, jakie czytałam. O ile nie najsłabszy. Raczej nie pokuszę się o kolejną dawkę miernych emocji i nie poświęcę więcej cennego czasu na zgłębianie twórczości autorki.