Wieża Asów

Wzięłam tę książkę z bibliotecznej półki, chcąc sprawdzić co tak pochłania Martina, że nie starcza mu czasu na kończenie Pieśni Lodu i Ognia. Kilka razy natknęłam się na informacje, że premiera "Wichrów Zimy" została przesunięta, bo autor zajmuje się kolejną edycją "Dzikich Kart", bądź też "Dzikie Karty" są oczkiem w głowie pisarza. "Wieża Asów", drugi tom cyklu, trochę mnie zaskoczyła. Spodziewałam się raczej czegoś w rodzaju antologii. A tymczasem książka mimo wielu autorów stanowi jedną całość. Może trochę widać różnice stylu w poszczególnych rozdziałach, ale nie ma tu żadnych błędów fabularnych, czy dziur w narracji. Szybka pełna napięcia akcja sprawia, że od książki ciężko się oderwać. "Gra o Tron" to to nie jest, ale warto przeczytać.