Bookfolio

Wiersze (trochę) przebrane

Zofia Zarębianka

poezja

Zofia Zarębianka – poetka, eseistka, krytyk literacki, profesor zwyczajny w Katedrze Historii Literatury Polskiej XX wieku Uniwersytetu Jagiellońskiego. Członek PEN Clubu i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Towarzystwa Naukowego KUL, Polskiego Towarzystwa Etycznego, Komisji Historycznoliterackiej PAN Oddział w Krakowie. Stały współpracownik dwumiesięcznika literackiego „Topos”, autorka kilkunastu książek, w tym ośmiu tomów poetyckich. Jej wiersze były tłumaczone na język angielski, czeski, hebrajski, ukraiński, francuski i niemiecki. Ostatnio opublikowała: Wtajemniczenia (w) Miłosza. Pamięć. Duch(owość). Wyobraźnia, Kraków 2014; Spotkanie w Słowie. O twórczości literackiej Karola Wojtyły, Kraków 2018; Bóg wpisany w wiersze. Teologia poetów obcych, Kraków 2018. Poetka realizuje wprawdzie konterfekt twórcy określanego jako poeta doctus, ale czyni to środkami na wskroś lirycznymi, przy pomocy obrazu, emocji i metafory. Daleka jest od jakichkolwiek popisów, wszystko bowiem, co czyni, ma służyć poezji w najczystszej, najszlachetniejszej postaci. Gdy zaś sięgam po jej eseje naukowe, dostrzegam wyraźne wpływy poetyckiej wyobraźni autorki. Czy z tego miałoby wynikać, że żywioł poezji stawia Zarębianka ponad żywiołem ratio? Być może tak jest, chociaż odpowiedź znowu nie jawi się jako prosta i oczywista, bo przecież jej wiersze – chociaż emanujące emocjami, będące w najlepszym sensie tego tradycyjnego zwrotu „mową uczuć” – zawierają w sobie głęboką mądrość, która zdaje się wyrastać z kilku źródeł, a to: wiedzy, doświadczenia, intuicji i wiary. Na zaprezentowany wybór poezji Zofii Zarębianki złożyły się wiersze publikowane wcześniej (1992–2017) w siedmiu autonomicznych zbiorach oraz utwory napisane w ciągu ostatnich dwu lat. (…) Jeden z najbardziej cenionych przez Zarębiankę poetów, Czesław Miłosz, powiedział ongiś w Traktacie teologicznym, że „pierwsze ma być pierwsze”. Nie inaczej jest i tutaj. Kwestie metafizyczne, relacje Bóg–człowiek, dylematy wiary wysuwają się na plan pierwszy… ba, nawet gdy poetka porusza tematy zgoła odmienne, to oświetla je z perspektywy aksjologii o takiej właśnie proweniencji. Marek Karwala (fragment wstępu)

Klimat książki

Głęboka, intelektualna poezja o zabarwieniu metafizycznym, łącząca wiedzę akademicką z duchowym przeżyciem.

W skrócie

  • Skłania do myślenia
  • Wyraziste postacie
  • wolne tempo

Tropy

  • poeta doctus
  • poszukiwanie sensu
  • dialog z tradycją

Szczegóły

Rok wydania
2019
Liczba stron
120 str.
Wydawnictwo
Biblioteka Kraków
Język
polski
Format
papier
Cykl
Poeci Krakowa
Gatunek
poezja
ISBN
9788366253056

Opinie czytelników

Oceń tę książkę

0/10

Kiedy przeczytana?

2026-11-19

Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.

Bezpłatne konto Bookfolio

Dodaj „Wiersze (trochę) przebrane" do swojej półki

Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.

Trzy półki czytelnicze

Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.

Oceny i recenzje

Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.

Statystyki i wyzwania

Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.

Rekomendacje i grafiki

Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.