Wczesna twórczość Miłosza (m.in. „Trzy zimy” 1936) określana była często jako przejaw katastrofizmu, formuła ta nie ogarnia jednak właściwych jej antynomii: ciągłej oscylacji między tęsknotą do Arkadii a przeczuciem Apokalipsy, miedzy potrzeba afirmacji życia, fascynacją pięknem natury – a przewidywaniem kataklizmu cywilizacyjnego i nieodwołalnego końca dotychczasowego świata. Świadomość kryzysu i zagrożenia kultury wyzwala jednak w tej poezji nie tylko trwogę, poczucie współwiny i współodpowiedzialności, prowadzi też do przyjęcia postawy heroicznej i stoickiej, ujawnia się w skłonności do ujmowania losu osobistego i zbiorowego w kategoriach eschatologicznych i metafizycznych. Plon poetycki okresu okupacji („Ocalenie” 1945) jest wyrazem zespolenia z losem narodu oraz moralnych dylematów dotyczących zobowiązań i roli twórczości poetyckiej w epoce totalnej zagłady. Po raz pierwszy użyczył tu poeta głosu człowiekowi prostemu, przemawiając w jego imieniu. Następny etap ewolucji poetyckiej Miłosza („Światło dzienne” 1953) to twórczość gniewna i demaskatorska, której patronuje tradycja Jonathana Swifta. Łączy w niej tonację ironiczno-sarkastyczną, a nawet żartobliwą, z przesłaniem moralnym, będącym przenikliwą diagnozą sytuacji intelektualnej i społeczno-politycznej Polski i powojennego świata oraz ostrzeżeniem przed nadchodzącą epoką. (...) Okres twórczości od „Traktatu poetyckiego” 1957 – do „Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada” 1974 przynosi wiersze coraz zwięźlejsze, poddane dyscyplinie, jednocześnie zaś umykające przyjętym podziałom i kategoriom formalnym. Amerykańska faza twórcza przyniósł refleksje filozoficzna i historiozoficzną, dotyczącą przemijania, praw czasu, niemożności nazwania rzeczy, oddania niepowtarzalności istnienia. Charakterystyczne motywy tego okresu to Wilno, jego atmosfera, doświadczenia młodości, mowa polska, jako „ocalona ojczyzna wygnańca”, lektury, reminiscencje historyczne konfrontowane z teraźniejszością, ponadto wciąż ponawiane pytania o kompetencje poezji i zobowiązania poety. Pojawiają się też wiersze religijne („Hymn o perle” 1982). Jest to okres stałego obcowania poety z Biblią.
Szczegóły
- Rok wydania
- 1985
- Liczba stron
- 680 str.
- Wydawnictwo
- Wydawnictwo Literackie
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- poezja
- ISBN
- 83-08-00846-1
Inne książki autora
(153)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Wiersze. Tom 1-2" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.