Wielkie polowanie

Czytałam tę książkę prawie miesiąc, ale to dlatego, że taka gruba i z braku czasu, a nie dlatego, żeby była nudna czy źle napisana. Wysoki poziom z pierwszego tomu został utrzymany, dużo się działo, pojawiły się nowe ciekawe postacie (zwłaszcza Selene mnie zaintrygowała). W dalszym ciągu jednak nie trawię Czarnego, jego teksty są tak denne, że trudno mi uwierzyć, że napisał je ten sam autor co resztę książki.