Wiedźmin. Szpony i kły

Zbiór opowiadań będących pokłosiem konkursu ogłoszonego parę lat temu przez redakcję Nowej Fantastyki na opowiadanie umiejscowione w świecie wiedźmina Geralta. Konkurs miał oczywiście błogosławieństwo samego mistrza. I tak do stworzonego przez Andrzeja Sapkowskiego kanonu, na który składa się 8 tomów opowiadań i powieści dołączył kolejny niekanoniczny produkt. Osobiście uważam takie zabawy literackie za bardzo fajne i dostarczające wyśmienitej rozrywki. Nowi autorzy wnoszą do znanego z Sagi o wiedźminie świata świeżość i pomysły inne niż te, które pochodzą od twórcy postaci Geralta. O żadnym z 11 zaprezentowanych opowiadań nie powiedziałbym, ze jest słabe, a osobiście wyróżniłbym trzy: Kres cudów, Dziewczynę, która nigdy nie płakała i tytułowe Szpony i kły. Każde z nich bawi odniesieniami do prozy Sapkowskiego i było nader przyjemną lekturą.