Wiedźma duszona w winie

Czego można się spodziewać po książce, rozpoczynającej się słowami: "Nazwijmy rzeczy po imieniu. Bożenie chciało się dziś na swój widok rzygać. Ni mniej, ni więcej" - to ja już śpieszę z wyjaśnieniami, bo możecie się spodziewać niemałej dawki humoru. Bożena jest kierowniczką w bankowym korpo, która nagle odziedziczyła nieruchomość po wuju, którego nawet zbytnio nie znała. Jedzie więc do małego miasteczka, ale zanim spotka współwłaściciela posesji, natrafia na towarzystwo krowy, świni i cyganki. Ratowanie niedoszłego menela i gumiaki zamiast najlepszych szpilek, to początek przygód naszej poukładanej kobiety. Z czasem akcja nabiera tempa i okazuje się, że niektórzy mają dość mroczne zamiary, a wybuch gazu w pobliskiej kamieniczce, mógł być mocno nieprzypadkowy. Nie chcę zdradzać nic więcej, bo fabuła jest nasycona zarówno ciepłem i przyjaźnią, a z drugiej strony knowaniami i mroczną intrygą, ale całość czyta się wybornie i uśmiech wprost nie schodził mi z twarzy. Jest to książka przeznaczona dla osób, które lubią się odprężyć i pośmiać, oczekując czasem od lektury zwyczajnej rozrywki, bez zbytniego analizowania i zagadkowości. Narracja w trzeciej osobie to miód na moje serduszko, a z literaturą pani Marty chyba będę się musiała bliżej zapoznać. Serdecznie polecam na ciepłe wakacyjne wieczory i nie tylko :) https://angeliconpoint.blogspot.com/