Wieczny płomień alchemii

W kolejnej powieści Anny Jansson z komisarką Marią Wern w roli głównej gotlandzka policja ściga zabójcę kierującego się w swej zbrodniczej działalności zasadami alchemii. Śledztwo sięga czterdzieści lat w przeszłość, do działającego w latach siedemdziesiątych kolektywu artystów tworzących w dmuchanym szkle. Ponad siedemdziesięcioletni mistrz sztuki szklarskiej Justus Hartman jest jednym z ostatnich alchemików na Gotlandii. Jednak tym, co go w niej fascynowało, nie była pogoń za złotem, lecz mistyka. Niegdyś skupił wokół siebie uczniów i stworzył grupę przypominającą sektę. Po latach nagle zjawia się ktoś pragnący wydrzeć Justusowi najskrytszy sekret, nim mistrz dożyje swoich dni, i porywa chorego artystę ze szpitala. Bratanek Justusa komisarz Tomas Hartman rozpoczyna poszukiwania stryja, na początek odwiedzając jego dom i pracownię w Mästerby. Był tam ostatnio przed czterdziestoma laty, lecz na pierwszy rzut oka nic się nie zmieniło. Wspomnienie Angeliki, dawnej, utraconej miłości sprawia, że małżeństwo Tomasa przechodzi trudne chwile. Przez długie lata wspólnego życia komisarz trzymał pewne sprawy w tajemnicy przed żoną. I dźwigał ogromne poczucie winy. Trop wiedzie na stały ląd. W hotelu w miejscowości Kosta, w szklanej witrynie dekorującej basen zostają znalezione zwłoki lokalnego handlarza dziełami sztuki. Maria Wern szybko dochodzi do wniosku, że między tym zabójstwem a zniknięciem Justusa Hartmana istnieje jakiś związek. Jednak jej nowy szef Patrik Hedlund jest innego zdania i nie pozwala jej kierować się intuicją. Efektem tych decyzji jest kolejne zabójstwo, a po nim rozpoczyna się polowanie na okrutnego mordercę.