Wieczne igrzysko. Imię duszy

Legiony piekelne próbują zawładnąć światem, a garstka wybranych im się przeciwstawia. Czyta się względnie łatwo i szybko, tylko że… Okładka, blurb… No wszystko zapowiadało sensacyjną akcję, gdzie jatka z piekielnymi hordami goni kolejną. No i, cytując opis książki, co to: „Błąd? Sabotaż? Piekielna pułapka?”. Pełne akcji sceny jako czytelnik otrzymałem wyłącznie na pierwszych kilku stronach, a potem zaczyna się piekielna rozgrywka, ale ta taka kuluarowa, polityczna. Niby dostajemy kolejną scenę akcji na koniec, ale… Autor urywa ją przy zawiązaniu (niech będzie, że spojleruję) i informuje nas, że jest to koniec tomu pierwszego. Przy czym brak zapowiedzi, ze są jakieś tomy (czy ewentualnie będą, lub mogą być). Całość nie taka sensacyjna jak zapowiadało się po zewnętrznych objawach. Zakończenie clifhangerem. Sporo rozbabranych wątków, które pozostają niewiadomymi. Chyba tu byłbym za jednym, większym objętościowo tomem, lub informacja że opowieść ma być kilkutomową. Na tu i teraz lekkie uczucie oszukania.