Widok cudzego cierpienia

Bardzo dobry esej, szeroko traktujący o fotografii wojennej oraz w ogóle o obrazie cierpienia ludzi w mediach. W związku z tym opowiada o początkach fotografii wojennej, analizuje specyfikę tej fotografii, mówi o podwójnych standardach w pokazywaniu cierpienia przez Zachód, zaś szczegółowo przez Stany Zjednoczone. Analizuje wpływ takiego pokazywania cierpienia w mediach, jakie mamy obecnie, na postrzeganie wojny przez społeczeństwo oraz szerzej na psychikę ludzi, zmuszając do refleksji na temat naszej postawy i, w zależności od tego, jaką mieliśmy postawę przed przystąpieniem do lektury, do jej zrewidowania. Polecam.