Widma nad Innsmouth

Tak jak przy "Szaleństwie Cthulhu" - ciekawy pomysł, ale wykonanie już nie do końca. Zbiory opowiadań mają to do siebie, że zazwyczaj treść jest nierówna. Tutaj, niestety, było tak samo. Pomijając opowiadanie Lovecrafta (Widmo nad Innsmouth),które jest klasą samą w sobie, znajdzie się kilka perełek, którym co prawda do Samotnika z Providence daleko, ale nadrabiają klimatem i sposobem przedstawienia historii. Jedno z najciekawszych, "Za rafą" Basila Coppera, bardzo dobrze oddaje klimat tego, co napisał Lovecraft. Akcja rozgrywa się jakiś czas po wydarzeniach z "Widma nad Innsmouth", jest jego kontynuacją, rozgrywającą się na uniwersytecie. Ciekawym pomysłem było tutaj wykorzystanie rozmowy między głównym bohaterem "Widma..." z jego przodkinią i chęcią ich 'rasy' do wyruszenia w bardziej zaludnione miejsca. Ciekawy był również sposób narracji, bardzo zbliżony do lovecraftowego. Gdyby rozbudować całość, możnaby śmiało wyrzucić część innych opowiadań. "Kościół na High Street" Ramseya Campbella to kolejne warte uwagi opowiadanie. Atmosfera, gęsty klimat małego miasteczka i tajemnice mieszkańców - świetna zabawa. Żeby nie było tak dobrze, były też opowiadania, które w moim odczuciu były po prostu zbędne. Tutaj jako pierwsze wymienie "Powrót do Innsmouth" Guy N. Smitha. Opowiadanie to jest po prostu skróconą wersją opowiadania Lovecrafta z elementem 'powrotu'. Jest jakiś bohater, trafia do Innsmouth, robi dokładnie to samo, co swój poprzednik (akcja ze sprawdzaniem zasuw do drzwi była absurdalna) i tyle, zbędne i nie wnosi nic ciekawego. Podobnie wygląda sprawa z "Zostały tylko buty" D. F. Lewis. Kilka stron, więc treści do przyswojenia było mało, a i tak nie zrozumiałem, o co chodzi i jak ma się to do "Widm nad Innsmouth". Jako fan twórczości Lovecrafta polecam, zwłaszcza innym fanom. Nie ma sensu zabierać się do tego tomu bez znajomości innych jego opowiadań, bo im dalej, tym robi się gorzej.