Wiatr zna moje imię

Dawno nie czytałam tak wyjątkowej pozycji. Powieści, która by mnie w pewien sposób złamała czy naznaczyła, takiej, która odcisnęłaby na mnie naprawdę spore piętno. „Wiatr zna moje imię” jest po prostu fenomenalna. To opowieść pisana przez życie, pełna zakrętów i druzgocących momentów, pełna smutku, łez, goryczy i tragedii, pomiędzy tym wszystkim zdarzają się także momenty piękne, ale przede wszystkim jest to historia o ludziach, którzy zostali opuszczeni w momencie kiedy najbardziej potrzebowali wsparcia, o ludziach którzy byli wyklęci. Wszystko rozpoczyna się od historii pewnej żydowskiej rodziny w przededniu drugiej wojny światowej, możecie sobie tylko wyobrazić o czym opowiada ta pozycja, ale nie sposób zrozumieć tego bólu który towarzyszył głównym bohaterom, który przerzuca się także na nas. To opowieść o rodzicach, którzy zrobili wszystko aby uratować swoje dzieci, o imigrantach, którzy nie mieli już nic do stracenia, a przyszłość także jawiła się dla nich niczym zły sen, jest to opowieść o dzieciach, które pozbawione rodziny, musiały rozpocząć nowe życie w miejscu którego kompletnie nie znały. To wybitna powieść, porusza niezwykle trudne tematy. Nie tylko o II wojnie światowej i tym co wyczyniała Austria oraz Niemcy, ale także o czasach współczesnych i o tym co dzieje się w Ameryce. Napisana w sposób nietuzinkowy, pisarka po prostu czaruje czytelnika, emocje które odczuwają bohaterowie wpływają także na nasze myślenie. Ta opowieść niezwykle zapadła mi w pamięć, jest pod każdym względem doskonała.