Wezwani do świętości

Francuski dominikanin, wybitny pisarz i znany rekolekcjonista, duszpasterz artystów scen paryskich i duchowy towarzysz małych braci Ubogich mówi, że "święci to ludzie wyzwoleni od samych siebie dzięki temu, że oddali się innym". Zastanawia się, czym jest świętość i skąd ten urok emanujący z postaci świętych. Pyta, jak to możliwe, że idea absolutnej doskonałości mogła stać się rzeczywistością, która przemieniała i nadal przemienia życie tylu ludzi. Proponuje czytelnikom rozważenie zaskakującej tezy: jeśli nie zostanę świętym, będę zdrajcą. Święty Boga jest narzędziem boskiej świętości, a także jej objawionym wzorcem. To Bóg obecny pośród nas, Bóg o ludzkiej twarzy. Cały blask chwały Niewidzialnego przychodząc do nas przybiera ludzka formę. I tak, człowiek wyobrażający sobie, że ziemska świętość nie może być obrazem niebieskiej, otrzymuje zaskakującą odpowiedź: Kto Mnie widzi, widzi także i Ojca.