Bookfolio

Wesoły jestem, wesoły

Stanisław Wyspiański

poezja

We­so­ły je­stem, we­so­ły We­so­ły je­stem, we­so­ły,  i śmie­ję się do łez;  choć je­sień już na po­ły,  kwit­ną­cy czu­ję bez.    We­so­ły je­stem, ja­ry,  choć idą cza­sy burz; --  wi­dzę z otu­chą wia­ry  kwit­ną­cych ogród róż.    We­so­ły je­stem, świe­ży -- -- --  -- cóż to? na ma­rach trup?  To cia­ło tyl­ko le­ży,  lecz duch jak ognia słup.    We­so­ły je­stem, mło­dy,  już zby­wam zbyt­nich piór,  już idę w krąg swo­bo­dy,  już sły­szę gwiezd­ny chór.    Już sły­szę, bi­ją dzwo­ny  wy­so­ko w nie­bios strop --  trup daw­no po­grze­bio­ny --  duch nie­sie peł­ny snop.    Ach, któ­ryż je­stem ży­wy,  czy ten, co le­ci wzwyż,  czy ten, co zmarł szczę­śli­wy,  ści­ska­jąc w dło­ni krzyż?    Czy ten, co skrzy­deł lo­ty  przez ży­wot miał zwią­za­ne,  czy ten, co ci­ska gro­ty  o krze­mień gwiazd krze­sa­ne?    Czy ten, co legł przy­kry­ty  ki­ra­mi i ca­łu­nem,  czy ten, co mi­ja szczy­ty  i dro­gę tnie pio­ru­nem?    Czy ten, co le­gnie zmo­żon  przed świą­tyń wła­snym pro­giem,  czy ten, co nie­za­tr­wo­żon  na Sąd ma sta­nąć z Bo­giem?    O, chcą ode mnie, chcą,  by hart był za­wsze w si­le,  by wciąż ich wzru­szał łzą,  pod­nio­słą łzą na chwi­lę. [...\Stanisław WyspiańskiUr. 15 stycznia 1869 w Krakowie Zm. 28 listopada 1907 w Krakowie Najważniejsze dzieła: Wesele (1901); Legenda (1897),Warszawianka (1898),Lelewel (1899),Klątwa (1899),Wyzwolenie(1903),Noc Listopadowa (1903),Akropolis (1903),Powrót Odysa (1907),Sędziowie (1907) Polski dramaturg, poeta okresu Młodej Polski, malarz, grafik. Studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych oraz historię sztuki, literaturę i historię na UJ. W latach 1890-1894 podróżował po Europie (Włochy, Szwajcaria, Francja, Niemcy, Praga czeska). Ożeniony z chłopką. Charakterystyczne są jego pastele ? impresjonistyczne pejzaże oraz portrety w duchu estetyki secesji, na których postacie obrysowane wyrazistym konturem uchwycone są w naturalnych pozach. Jest twórcą polichromii i witraży w kościele Franciszkanów w Krakowie. W nawiązujących do tradycji dramatu antycznego i szekspirowskiego dramatach symbolicznych Wyspiańskiego refleksji nad historią oraz problematyką narodową i społeczną dotyczącą Polski towarzyszy ideowa dyskusja z romantyzmem. autor: Katarzyna Jastrząb Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Klimat książki

Głęboka, symboliczna refleksja nad dualizmem ludzkiej egzystencji, łącząca witalność życia z nieuchronnością śmierci i nieśmiertelnością ducha.

W skrócie

  • Skłania do myślenia
  • Silne emocje
  • wolne tempo

Tropy

  • kontrast życia i śmierci
  • symbolika światła
  • podróż duszy

Trudne tematy: śmierć

Szczegóły

Data wydania
30 czerwca 2015
Wydawnictwo
Wolne Lektury
Język
polski
Format
papier
Gatunek
poezja
ISBN
9788328567924

Opinie czytelników

Oceń tę książkę

0/10

Kiedy przeczytana?

2026-11-19

Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.

Bezpłatne konto Bookfolio

Dodaj „Wesoły jestem, wesoły" do swojej półki

Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.

Trzy półki czytelnicze

Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.

Oceny i recenzje

Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.

Statystyki i wyzwania

Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.

Rekomendacje i grafiki

Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.