Wędrówka

Cała fabuła oparta została na koncepcji „drogi”. Charlene ciągle jest w podróży, wciąż podejmuje nowe wyzwania wymagające przemieszczania się przez nią wzdłuż i wszerz nowego kraju. Jest to o tyle trafiony zabieg, że razem z bohaterką czytelnik poznaje nową, wykreowaną od samych podstaw krainę Enu Monde. Obok różnorodności zamieszkujących ją istot, poznajemy ich miejsce w społeczności, którą tworzą, zawarte między nimi sojusze. Poznajemy historię ziem. Poznajemy florę i faunę wraz z procesami zachodzącymi w przyrodzie. Niestety, nie mogę napisać, ze uwielbiam Charlene. Pomimo, że jej przygody śledziłam z ogromną ciekawością, to sama bohaterka nie zrobiła na mnie wrażenia. Wydawała mi się być mało wiarygodna, zbyt papierowa. Przecież każdy, kto zostanie nagle wyrwany ze swojego środowiska, pozbawiony bliskim, odczuwa zagubienie, strach, obawę, zaczyna tęsknić za kimś bądź za czymś, a takich uczuć nie poczułam u dziewczyny. Mam jednak nadzieję, że w kolejnych tomach to ulegnie zmianie, gdyż pod koniec tej części dawało odczuć się już rozterki młodej Kapłanki, a także poczuć miłość, która trawiła jej serce oraz odczuć strach przed utratą ukochanej istoty. Ja zdecydowanie będę wyglądać kolejnej książki Agaty Wilk, szczególnie kontynuacji Bitwy o nonsens, wierząc, że po pierwsze „klątwa drugiego tomu” nie dopadnie tego cyklu, a po drugie kolejne książki będą coraz lepsze. Cała recenzja na http://www.bookparadise.pl/2019/08/moj-poczet-polskich-ksiezniczek-fantasy.html