Wdowinek

Niech Was nie zmyli okładka - to nie jest kolejny amerykański thriller. Do Świątkowic, miasteczka położonego 2 godziny pociągiem od Warszawy, wraca na pogrzeb brata Aniela. 28-letnia dziewczyna od dekady nie kontaktowała się z rodziną. Teraz musi na nowo zmierzyć się ze swoimi demonami i przeżytą traumą. Co takiego się wydarzyło, że musiała uciekać? Czy wyjdzie jej na dobre rozliczenie się z przeszłością? Książkę czyta się lekko i przyjemnie. Ciężkie tematy i brutalne sceny przełamane są szczyptą uniwersalnego humoru. Postacie są jednocześnie typowe, ale też bardzo żywe i prawdziwe. Klimat tajemnicy, wiejskiej kuchni i zapachu ciasta. Poruszony jest motyw zamkniętego, małego środowiska, w którym każdy wie o innych wszystko, ale to co za zamkniętymi drzwiami pozostaje wyłączną sprawą danej rodziny. Plejada przemocowych mężczyzn i silnych kobiet, które mimo wszystko przy nich trwają. Bite dzieci, które wyrastają na oprawców. Bieda, aż piszczy i psy na krótkich łańcuchach. A gniew i uraza uciśnionych narasta, tylko czekać aż wreszcie eksploduje. To moja pierwsza książka tej autorki. Jestem nią mile zaskoczona i na pewno sięgnę po następne. Czytało się bardzo przyjemnie, mimo że wykorzystano wątki częste w literaturze. Trochę zawiodłam się na jednowymiarowym przedstawieniu mężczyzn jako dręczycieli. Przyzwoici mężczyźni to tutaj raczej wyjątek od reguły. Tajemnica jest przewidywalna i znana czytelnikowi chyba od środka książki, jeśli nawet nie wcześniej. Sam tytuł daje do myślenia. Lubię bardzo, chociaż trzeba nieco przymknąć oko na niedociągnięcia.