Jest to – jak pisze Leszek Bugajski – „kolejny zbiór świetnie napisanych różnorodnych gatunkowo tekstów (felietony, mini-eseje, opowiadania itd.),które dzięki przemyślnej konstrukcji całości układają się w zwarty zapis stanu świadomości człowieka, który jest już w ‘jesieni życia’, który patrzy na siebie i to, co się stało w jego życiu, z dojrzałego dystansu, bez nadziei na możliwość istotnej zmiany czegokolwiek, ale też bez wielkiego żalu, że na przykład nie uległ jako pisarz literackiej komercji, że jest sobą i nie uczestniczy w dzisiejszym targowisku literackiej próżności. Inna sprawa, że historia literatury rozliczy w przyszłości tych, którzy kreują nasze życie literackie za to, że Bitnera zlekceważyli. Marna to jednak pociecha. ‘Wciąż jesień’ – pomijając różnorodność gatunkową – to zbiór mądrych refleksji o przemianach jakie zaszły w literaturze w czasach urynkowienia wszystkiego, to opis bezsilnego przyglądania się, jak w siłę rośnie „kultura lumpów”, to wreszcie opowieść o zbliżającej się śmierci (niestety). Bitner jako pisarz jest do końca sobą – np. temat śmierci porusza raz na poważnie, z głęboką wrażliwością, a kiedy indziej w ‘luzackim’ opowiadaniu, jakby w ten sposób starając się oswoić sprawę”. Artur Daniel Liskowacki: „To nie są skargi pisarza, który wyszedł z mody (czy też – jak Senator z Dziadów – „wypadł z łaski”),to bardzo indywidualny, egocentryczny nawet głos – przepełniony przecież empatią wobec, by tak rzec – wszelkiego stworzenia – skazanego na porażkę, chorobę i śmierć, na złudzenia, nadzieję i utratę miłości. Przejmująco brzmią fragmenty prozy, w którą stopniowo przechodzi osobista – choć należałoby raczej rzec: pisarska – narracja; tu właśnie spotykamy Bitnera jako twórcę, który zmagając się z tworzeniem i tworzywem spotyka Innego, człowieka, rozbitka. Jego bliskie groteski i surrealizmu małe prozy są tajemnicze, ale i boleśnie realne. Pełne szorstkiej poezji i wyzbytego ostentacji humoru. Dopełniają też głębi tej niezwykłej literackiej spowiedzi, jaką jest ‘Wciąż jesień’. To swoiste podsumowanie – choć przecież – nie puenta, bo – patrz tytuł tomu: wciąż jesień, nie zima jeszcze. Deklarowanej tytułem melancholii nie należy tu zresztą brać dosłownie, jesień jest zresztą u Bitnera porą nie tylko szczecińską, ale i wieczną, wpisaną w los twórcy”.
Klimat książki
Głęboka, dojrzała refleksja nad przemijaniem i kondycją współczesnej kultury, łącząca osobiste wyznania z ironicznym dystansem do świata.
W skrócie
- Skłania do myślenia
- Wyraziste postacie
- Silne emocje
- wolne tempo
Tropy
- refleksja nad życiem
- osobista narracja
- groteska
- surrealizm
Trudne tematy: śmierć
Szczegóły
- Rok wydania
- 2016
- Liczba stron
- 276 str.
- Wydawnictwo
- Print Group Daniel Krzanowski
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- publicystyka literacka, eseje
- ISBN
- 9788361350989
Inne książki autora
(19)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Wciąż jesień, czyli inne majaki cynamonowe" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.