Wampiry z Morganville. Księga 5: Miasto widmo

(Recenzja pochodzi z mojego bloga: http://florareadsbooks.blogspot.com ) "Kiedy wspomnienia pozostają tylko niknącym widmem..." Podobnie jak w przypadku z poprzedniego posta i tutaj książka na mnie "trochę" poczekała. Wreszcie, po nadrobieniu paru innych zaległości i przecenie w Matrasie- udało mi się ją przeczytać. Czy będę miała po niej miłe wspomnienia? Na jak długo ją zapamiętam? Co z poziomem wcześniej reprezentowanym przez autorkę cyklu Wampiry z Morganville? Jak Claire wypada jako osoba wyalienowana z grona przyjaciół? Na te i inne pytania odpowiem w tej recenzji. Piąta księga napisanego przez Rachel Caine cyklu opowiada o dalszych losach Claire i jej przyjaciół. Po pewnym niefortunnym wypadku dziewczyna otrzymuje od założycielki miasta- Amelie- zadanie, które musi wypełnić we wcześniej określonym, bardzo krótkim czasie. W przypadku nie wywiązania się ze swojego obowiązku- pozostaje jej tylko śmierć. Morganville nie może długo czekać- już pogrąża się w wirze utraty tego, co najważniejsze...Zarówno wampiry, jak i ludzie nie mogą długo uciekać przed koszmarem. Szacunek zmienia się w nienawiść, miłość w obcość. Szaleństwo i rozpacz jednej istoty stają się wyjątkowo destrukcyjne. Zwłaszcza, gdy napędzane są tęsknotą... Wszystkie rozwiązania problemów spoczywają na pojedynczych barkach. Czy inteligentna, choć ludzka nastolatka uratuje miasto od zagłady? Jak potoczą się losy najważniejszych szych w mieście? Wszystko to przeczytacie sami ;-)))) Postacią pierwszoplanową całej serii jest Claire. Przeciętna, acz nader ważna, inteligentna i kreatywna nastolatka otoczona przez okrutne wampiry. W odróżnieniu od innych bohaterek typu Bella, Elena- z nimi NIE romansuje. (O zgrozo! Czy w dzisiejszym świecie to jeszcze w ogóle możliwe!? xD) Trzyma się ze swoim gatunkiem (czyt. Shane'm),choć nie brakuje jej tolerancji i obejścia z nieprzewidywalnymi stworami nocy.Jest prawdziwą bohaterką. Ryzykuje dla dobra ogółu, chroni swoich przyjaciół i rodzinę. Cierpi raczej w samotności, po prostu godząc się ze swoim losem. Nie jest przesłodzona, widać, że nie brakuje jej charakterku, siły woli i samokontroli. Potrafi poradzić sobie z wrednymi, nękającymi ją pannami. Zdecydowanie nie jest nieoryginalna. Ogólnie: da się ją lubić i nie przewracać nad nią oczyma. Pozostali, ważni bohaterowie cyklu- Shane, Mike, Eve, Amelie, Oliver, Myrnin- tworzą różnorodną mieszankę. Shane- mimo, że przystojniak- nie jest typem niegrzecznego chłopca. Przynajmniej nie w przesadzeniu. Ma kilka grzeszków na sumieniu, ale nie epatuje mrokiem i niebezpieczeństwem. Nie kwalifikuje się też do określenia "macho". Wierny Claire, pozbawiony nadmiernej dawki egoizmu- zdecydowanie zasługuje na pochwałę. Mike kontroluje swoją naturę i pozostaje przy swojej Eve- prawdziwej gotce. Amelie i Oliver wciąż konkurują o władzę. Założycielka miasta powstrzymuje go przed zniszczeniem sojuszu z ludźmi. Choć wciąż naciąga prawo na korzyść "wampów "- pod koniec tomu ulega to drobnej zmianie. Myrnin- choć wydaje się w miarę spokojny- wcale taki nie jest. No a teraz specjalny akapit dla wampirów- forma gratulacji dla stworzenia ich społeczeństwa. Tu są one pogodzone ze swoją naturą. Boją się światła, zachowują dystans i trzymają się swoich, choć żyją w takowej zgodzie z żywymi mieszkańcami miasteczka. Nie oznacza to jednak, że nie piją ludzkiej krwi i nie bywają zabójcami ;-) Są świetnie wykreowane- tradycyjne, ale zaadaptowane do dzisiejszych czasów. Bez wątpienia ośrodkiem akcji jest naprawienie, a następnie zniszczenie maszyny mającej zapewnić Morganville bezpieczeństwo. Fabuła przebiega sprawnie, wartko i emocjonująco. Nie zabraknie również odrobiny romansu, ale jest go naprawdę nie dużo- tak, że czyta się o nim przyjemnie- jako swoiste urozmaicenie intencji i wydarzeń mających miejsce w tym tomie. Brakuje tu długich opisów, obficie występującego slangu, trudnych, niezrozumiałych zwrotów i sytuacji. Prosty język, nowe, wciąż odkrywane tajemnice dodają tu pewnego egzotycznego posmaczku. W książce nie występują filozoficzne przemyślenia, większe zgorszenia moralne. Standardowe wątki- walka dobra ze złem, miłość, przyjaźń- są wykreowane dobrze i bezproblemowo. Wszystko razem czyta się szybko i sprawnie. W moim odczuciu piąta księga "Wampirów z Morganville" ma wyższy jeszcze poziom, niż poprzednie. Jest więcej akcji, niebezpieczeństwa, trochę mniej problemów czysto osobistych. Wrażenia podczas czytania tej części zapadną mi głęboko w pamięć. Jej czytanie sprawiło mi "szybką jazdę bez trzymanki". Nawet zakończenie było świetne i - przynajmniej dla mnie- nieprzewidywalne. POLECAM: osobom pragnącym przeczytać o wampirach tradycyjnej- nocnej i krwiożerczej naturze, nie lubiącym mdłych romansów, większych podobieństw do "Zmierzchu", oczekującym sporej ilości akcji i prosto napisanej książki. NIE POLECAM: osobom, które wolą ograniczyć się do typowych romansów paranormalnych, szczegółowo opisanych relacji damsko- męskich, miłośnikom długich opisów i wielu prawd moralnych. Z przyjemnością i nasyceniem wystawiam ocenę: 6, 10/10 ( http://florareadsbooks.blogspot.com/2011/08/recenzja-miasto-widmo.html ) Serdecznie zapraszam!