Wakacje z duchami

Znów poczułam się dzieckiem, które spędza wakacje u babci na wsi i wraz z całą ferajną włóczy się po lasach, polach i zagląda do zrujnowanego dworu. W trakcie lektury przed oczami miałam "czarno-bialych" bohaterów - oczywiście nie z charakteru tylko z filmu 😉 Zastanowiam się jak dzisiaj ta książka jest odbierana przez młodzież, bo przecież w opowieści nie ma komórek, netu, dzieci puszczone samopas latają po lasach i jakiś podziemnych grotach śledząc przestępców. Ani słowa o możliwym porwaniu na organy, ani o kleszczach. Że o śmietanie z cukrem do pierogów nie wspomnę😱