Wakacje od życia

Sympatyczna lektura, antidotum na świąteczne zabieganie. Co prawda traktuje o wakacjach życia” w Ameryce, w końcówce lat 90-tych, ale Nowa jedzie zakosztować amerykańskiego snu. Przyjmuje ją kumpela ze studiów, B, obecnie „ korporacyjna gejsza”. Nowa ma znaleźć tymczasową pracę, podszlifować kompletnie odrębny od brytyjskiego amerykański angielski, pokupować fajne ciuchy. Życie polonii jest pokazane bez zadęcia, fałszywego sentymentalizmu czy bez szafowania stereotypami. Nowa wystrzega się, by nie zachowywać się jak przybysz zza wschodniej granicy, jak żarłoczny sęp czyhający na lepszą pracę, odpadki z pańskiego stołu, choć mierzi ją zwyczaj polowania na wystawki w bogatych dzielnicach, gdzie ludzie często i gęsto pozbywają się rzeczy mebli, ubrań które im się znudziły. W słonecznej Kalifornii jednak wszystko uchodzi, i Nowa szybko się adaptuje. Najciekawsze są wtręty polsko-angielskie, żargon nowo przybyłej polonii. Nowa zaczyna niewdzięczną trudną pracę jako opiekunka Avery'ego, na jej oko czteroletniego autyka. W rzeczywistości ma zespół Aspergera. Kapitalne są dwie postaci: Jadzia i Hans, obaj z innych bajek, symbole przedsiębiorczych Polaków którzy realizują amerykański sen. Z Jadzią sama chętnie bym się zaprzyjaźniła. Nowa przeżywa zwariowane przygody oswaja Amerykę. Pochodzi z czasów, gdy zielonej karty było szczytem marzeń, a B. doradza jej wyjść za Amerykanina, by osiąść mogła tu na stale i korzystała z dobrodziejstw tego niesamowitego kraju. Pojawia się zresztą ktoś taki, niejaki James. Jest i klimatycznie gdy na obczyźnie przygotowują polskie święta, i wesoło, i wzruszająco bo z Averym naprawdę udaje jej się budować niezwykła więź. Naładuje wam baterie ta urocza historia.