W wierszu i między wierszami. Szkice o twórczości Bohdana Zadury

Zadura pokazał dwie pozornie sprzeczne możliwości: po pierwsze, że wiersz jest wierszem, po drugie, że nie do końca wiadomo, gdzie leżą jego granice. Z pierwszej wynika potrzeba uwzględniania jego tautologicznego, na wskroś estetycznego charakteru, druga zwraca się do rzeczywistości jako źródła poetyckich podniet, obie opierają się na słynnej zasadzie poszukiwania wiersza „tam, gdzie go nie ma”, obie żądają – od poety i odbiorcy – intensywnej uwagi, żadna nie toleruje wyręczania się nadętą powagą tradycji.