W świetlistej mgle

"...nabrała pewności, że nad wszystkim panuje. Nie przeczuwała, iż przed nastaniem kolejnego ranka zniknie bez śladu." Starannie dopracowana powieść, wielopłaszczyznowa intryga, wyraziście sportretowani bohaterowie, pasjonujące motywy ich postępowania, a także szczególny klimat, wzbogacenie elementów kryminału sensacyjnymi barwami. Trudno przewidzieć jak potoczy się scenariusz zdarzeń, przybliżana opowieść fascynuje, łatwo dać się wciągnąć w snucie domysłów i przypuszczeń, przewidywanie kto w finalnej odsłonie okaże się dobrym, a kto złym charakterem. Frapująco jest zmieniać wyrabiane opinie podczas śledzenia przebiegu akcji, poznawać nowe fakty, odkrywać sekrety, i kiedy już wydaje się, że mamy z dużym prawdopodobieństwem określoną tożsamość mordercy, podejrzany okazuje się być ofiarą. Również pomysł na fabułę zaprezentował się interesująco, w przeddzień ślubu ginie panna młoda, nie pozostawia listu, nie zabiera rzeczy, nie ma tropów, które mogłyby do niej doprowadzić. Przerażona i zatroskana rodzina, pomimo zwątpienia i sceptycyzmu policji, wciąż poszukuje Amandy. Po pięciu latach bezowocnych działań zrozpaczona matka prosi o pomoc Laurie Morgan, prowadzącą cieszący się dużą popularnością program telewizyjny oparty na przypadkach prawdziwych zbrodni, zwłaszcza tych od dawna nierozwiązanych. Laura doskonale rozumie ból i cierpienie kobiety, zna go z autopsji, szybko decyduje zaangażować się w dociekanie prawdy. Autorki doskonale poradziły sobie z budowaniem napięcia, rozwijaniem wokół głównego wątku tajemniczego tła, niejednoznacznych interpretacji incydentów, słów i gestów. Ciepła i przejrzysta narracja powoduje, że sympatycznie wkręcamy się w rozwiązywanie niejasnej i złożonej zagadki detektywistycznej. Trudno oderwać się od stron książki, a to rezultat jednej z najcenniejszych umiejętności warsztatu pisarskiego. W powieści nie ma spektakularnych akcji, soczystych krwistych barw, brutalnych opisów, zamiast tego otrzymujemy sugestywne oddziaływanie na wyobraźnię czytelnika i sposobność do wczucia się w sytuacje i emocje postaci. Jest dreszczyk emocji, zaskakujące zwroty akcji, materiał do refleksji odnośnie natury człowieka, siły negatywnych uczuć, ich szaleńczej, destrukcyjnej i zgubnej formy. I jedynie romantyczne nuty pojawiające się jako dodatkowe urozmaicenie fabuły nie do końca mnie przekonały, lecz ich nieco sztuczne brzmienie nie miało aż tak istotnego znaczenia, aby nadszarpnąć całościowy pozytywny odbiór książki. Komplementarna całość, pozostawiająca odbiorcę z uczuciem satysfakcji i miło spędzonego czasu z książką w ręku. Pasjonująca i odprężająca rozrywka czytelnicza, podobnie jak inna książka Mary Higgins Clark "Melodia dalej brzmi", po którą też warto sięgnąć. bookendorfina.pl