W mocy ducha

Miałam założenie przeczytać całą "Akademię..." jednym ciągiem, ale muszę przyznać, że przy części 5-tej poległam i na jakiś czas odłożyłam lekturę na półkę (było to zaraz po tym, jak Rose z przyjaciółmi włamali się do więzienia Tarasow, co wydało mi się naciągane, nawet jak na tak szczególną grupę, jaką reprezentują). Po kilku miesiącach wróciłam do przerwanej książki- odkąd Daszkow zniknął z horyzontu, czytanie stało się przyjemnością (choć przypuszczam, że w tomie szóstym jeszcze się z tą kreaturą spotkamy). Lisa jest coraz ciekawszą postacią, ale mam wrażenie, że jej dar możnaby przedstawić w jeszcze bardziej spektakularny sposób- być może w ostatnim tomie Richelle Mead właśnie to dla nas przygotowała? Zobaczymy... To, że sięgnę po część kończącą ten cykl, jest rzeczą pewną. Kolejna sprawa która mnie tutaj denerwowała i nieco nudziła- związek Rose i Adriana Iwaszkowa. Gdzie podział się ten czarujący chłopak, tajemniczy i mający w sobie pewien mrok? Szalony arystokrata w tej części przedstawiony jest jak pantoflarz, uganiający się za zwariowaną na punkcie Dymitra Rose. Toleruje jej wszystkie wybryki, a nawet- o zgrozo- miłość do innego. Gdzie jest charyzma, którą chłopak miał kiedyś? Związek z Rose wyraźnie nie przysłużył się tej postaci. Jeżeli chodzi o społeczeństwo dampirów i morojów, niewątpliwie jestesmy w przededniu wielkich zmian, jakie nastąpią. Zresztą wiele już się wydarzyło, jednak przypuszczam że to dopiero początek. Tym bardziej jestem ciekawa, co pani Mead zaoferuje nam w finale- część piąta kończy się niczym odcinek popularnego serialu- w najbardziej emocjonującym momencie. A problemów jest wiele...