W imię przyszłości Partii. Procesy o łamanie tzw. praworządności socjalistycznej 1956–1957.

Lata 1944-1956 to czas największych represji i w tych latach nowe władze nie chciały słyszeć o wolnościach obywatelskich. Przeciwnie - wszyscy, którzy nie popierali doktryny komunistycznej, stawali się z dnia na dzień wrogami ludu i groziły im procesy polityczne. Z lektury książki, wydanej przez Instytut Pamięci Narodowej, dowiadujemy się wielu ciekawych szczegółów najgłośniejszych procesów politycznych. Bardzo dużo miejsca autorzy poświęcili na omówienie okresu odwilży październikowej w 1956 roku. Władze zdecydowały się wtedy na pewne ustępstwa i w społeczeństwie nastąpiła chęć rozliczenia winnych za wszelkie nieprawomyślne działania aparatu sprawiedliwości w poprzednich latach. Władze komunistyczne teoretycznie wsłuchały się w te głosy, ale w praktyce doszło jedynie do cząstkowych rozliczeń i znalezienia tzw. kozłów ofiarnych. Tak naprawdę dygnitarzom partyjnym chodziło tylko i wyłącznie o jak najszybsze zamknięcie sprawy, aby na jaw nie wyszły największe tajemnice. Książka "W imię przyszłości Partii" pod redakcją Marcina Zaborskiego to dokładna analiza motywów postępowania przedstawicieli partii komunistycznej w Polsce w latach powojennych. W istocie mało kto poniósł odpowiedzialność za rażące błędy w działaniu sądownictwa czy prokuratury. Powołanie kilku komisji, które miały się tym zająć, stanowiło tylko wymówkę, by szybko odpuścić ten temat i w przyszłości już się nim nie zajmować. Instytut Pamięci Narodowej stara się wydawać książki i publikacje, które precyzyjnie opisują zawiłe losy historii Polski. Tym razem sięgnięto po temat praworządności, a raczej jej braku w okresie władzy komunistycznej. Wartość historyczna podobnych publikacji stoi na najwyższym merytorycznym poziomie, a fakty tam zawarte są dogłębnie zbadane.