W głąb

Na prośbę Ady, koleżanki z pracy, znudzony ciągłym śledzeniem niewiernych żon Jakub Sobieski podejmuje się wyjaśnienia okoliczności sprawy w której oskarżonym o zabójstwo koleżanki jest dziecko znajomego Ady jeszcze ze szkółki policyjnej. 16 letni obecnie Ryś na świat przyszedł jako dziewczynka-Gabrysia. Czuje się źle w żeńskim ciele. Początkowe lekarskie diagnozy lawirowały pomiędzy spektrum a chorobą dwubiegunową. Brak akceptacji ze strony ojca doprowadza Rysia do wielokrotnego okaleczania się, depresji, licznych zaburzeń psychicznych oraz prób samobójczych. Po kolejnym incydencie samobójczym Ryś trafia na obserwacje do podkrakowskiego szpitala psychiatrycznego o niezbyt pozytywnej renomie. Tam zostaje oskarżony o poderżnięcie gardła nożem do tapet swojej lokatorce Róży, która trafiła na oddział w wyniku zaniedbań proceduralnych i dla wygody policji. Poza pomysłowym i niezbyt wciągającym wątkiem kryminalnym pani Katarzyna zwraca uwagę na rażący problem tragicznej sytuacji dziecięcej psychiatrii, chorób psychicznych oraz niezrozumienia z jakim w naszym niezbyt tolerancyjnym świecie muszą zmagać się osoby niebinarne. „W głąb” to już szóste spotkanie z prywatnym detektywem Jakubem Sobieskim. Cały cykl trzyma równy – jak dla mnie – niezbyt wysoki poziom. Takie jednorazowe miłe, kryminalne czytadełko do szybkiego zapomnienia. Nadal pozostaje fanem Huberta Meyera i Saszy Załuskiej a Jakub jest tylko tematem zastępczym.