W drodze 2024/06 (610)

Żywe słowo i lanie wody Chyba każdy z nas to przeżył: siedzimy w kościele; kazanie się dłuży, jest nudne, spoglądamy niecierpliwie na zegarek albo przysypiamy, głowa nam spada, choć bardzo się pilnujemy. Czasami o przysypianiu nie ma mowy, bo to, co słyszymy, nas irytuje, ksiądz gada głupoty, mamy ochotę wyjść z kościoła. Ale nie robimy tego. Rzadko albo raczej nigdy nie idziemy po mszy do zakrystii, by w cztery oczy powiedzieć kaznodziei, że to, co przed chwilą głosił z ambony, było słabe, mało interesujące, że nie tym żyjemy, nie takie mamy problemy, że chcemy słuchać o tym, jak Ewangelię przekładać na codzienność. Ksiądz Andrzej Draguła, który od wielu lat uczy kleryków głoszenia homilii, uważa, że powinniśmy reagować, dzielić się z księdzem swoimi uwagami, powiedzieć wprost, co nas denerwuje, co nam się nie podoba. – Jeśli ktoś narzeka, jest niezadowolony, kryty­kuje, a nic z tym nie robi, to popełnia grzech zaniedbania. A może czasami także grzech obmowy – mówi w rozmowie z nami. Przeczytajcie więc koniecznie… i nie bądźcie obojętni. A co zrobić, gdy na ambonę wkracza polityka, gdy ksiądz nie kryje, z którym ugrupowaniem jest mu po drodze i, co niestety czasami się zdarza, agituje na rzecz konkretnej partii. Nie lubimy tego, nie chcemy polityki w kościele. Ale czy rzeczywiście nasze niezadowolenie z tego powodu jest słuszne? Przecież polityka dotyczy naszego życia, często zahacza o kwestie moralne i etyczne. I czy w związku z tym ksiądz podczas homilii na pewno nie powinien o tym mówić? Swoimi uwagami na temat dzieli się z nami Tomasz Grabowski OP. Warto przeczytać. Polecam. Ponieważ nie chcieliśmy, by na temat kazań wypowiadali się w miesięczniku tylko ci, którzy je głoszą, oddaliśmy łamy osobie świeckiej, która od kilkudziesięciu lat słucha tego, co płynie z ambony. Ma na ten temat swoje uwagi, przemyślenia i marzenia. Przeczytajcie tekst Mikołaja Rutkowskiego. Może to są też wasze przemyślenia i marzenia. Radykalizm W tym numerze przyglądamy się również radykałom i radykalizmowi. Czy Ewangelia jest radykalna? I czy Jezus naprawdę oczekuje od nas tego, żebyśmy sobie odcięli rękę i wyłupili oko? Żebyśmy nadstawili drugi policzek i oddali ostatni grosz, sami zostając bez środków do życia? O tym pisze w swoim tekście ks. Wojciech Węgrzyniak. A o tym, czy radykałowie zmieniają świat na lepsze, czy też może niszczą człowieka i idą po trupach do celu, rozmawiają socjolog prof. Krzysztof Podemski i Dorota Ronge-Juszczyk. Między piekłem a niebem Choć w czerwcu nasze myśli są już zdecydowanie wakacyjne i koncentrują się na życiu tu i teraz, to my zachęcamy do refleksji na temat życia wiecznego. Maciej Roszkowski OP tłumaczy różnicę między powszechnym zbawieniem a nadzieją na powszechne zbawienie i mówi, że „nadzieja na powszechne zbawienie jest uzasadniona i dobra jedynie o tyle, o ile obejmuje nas całych, o ile jest aktywnym przejęciem się losami naszych bliźnich, mobilizuje nas do bezustannej troski i modlitwy oraz kształtuje postawy odpowiedzialności i miłości względem innych”. Włodzimierz Bogaczyk rozmawia natomiast z teologiem prawosławnym na temat czyśćca. – Na Zachodzie i na Wschodzie modlimy się za zmarłych i chcemy nieść pociechę ich bliskim. Skoro się modlimy, to znaczy, że wierzymy, iż zmarli potrzebują naszego wsparcia. Tylko czy koniecznie musimy tak dokładnie doprecyzowywać ich lokalizację, czy, jeśli wolno mi tak powiedzieć, ich sytuację mieszkaniowo-prawną? – zastanawia się Michał Klinger. Kiedy się modlisz Tym, którzy lubią uczestniczyć w nabożeństwie czerwcowym i odmawiać litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa, polecam tekst Norberta Augustyna Lisa OP, w którym tłumaczy istotę tej litanii i mówi, że jest ona „odpowiedzią człowieka na zachwycająco-poruszającą miłość Chrystusa. Tym bardziej litania wciąga, im bardziej człowiek ma świadomość tej zadziwiającej miłości Boga”. Rozmowa w drodze Na zakończenie chciałabym zwrócić uwagę na rozmowę otwierającą czerwcowy numer „W drodze” zatytułowaną Bezbronni. Skrzywdzeni dorośli w Kościele. Tą rozmową jeszcze raz wracamy do problemu osób dorosłych skrzywdzonych w Kościele. Ksiądz Piotr Studnicki opowiada w niej o wspólnym projekcie Odbudujmy DOM zainicjowanym przez Fundację Świętego Józefa i redakcję dominikanie.pl. Jak to możliwe, że dorosłe osoby pozwalają się krzywdzić, jak zatrzymać przemoc duchową i wykorzystywanie seksualne w Kościele? Co zrobić, by wszyscy czuli się tam bezpieczni? Przeczytajcie, proszę. I miejcie oczy i uszy otwarte! Czytaj w drodze… Oczywiście w miesięczniku jak zawsze rozważania do niedzielnych czytań – dominikanie na niedziele, recenzje filmów i książki oraz brawurowe, wzruszające, pouczające, refleksyjne i cudownie napisane felietony. Nie przegapcie ich!