W centrum literatury, na marginesie życia. O twórczości Kazimierza Ratonia

Twórczość bohatera pracy, pochodzącego z Sosnowca, Kazimierza Ratonia, nie jest, jak dotąd, zjawiskiem szeroko opisywanym i komentowanym w historii polskiej poezji. Poeta ten nie należy do głównego kręgu zainteresowań współczesnych krytyków literatury. Jest on bowiem poetą osobnym, trudnym, jednym z tak zwanych "poetów przeklętych", swoistym "bohaterem marginesu", podlegającym tak zwanemu syndromowi wykluczenia, intrygującym, ale wiecznie osamotnionym. Przez dłuższy czas pozostawał bowiem w ścisłym centrum literatury (liczne nagrody, bardzo pozytywne recenzje),a na marginesie życia społecznego. Autorka próbuje, akcentując najczęściej powtarzające się motywy jego twórczości (problemy z tożsamością i rozpoznaniem w lustrze własnej twarzy; samotność, wizerunki kobiet; pytanie o miejsce Boga w świecie w czasie cierpienia ludzi; śmierć i kwestia samobójstwa pośredniego) pokazać, że - chociaż nie był tak utalentowany jak na przykład Rafał Wojaczek - kazał się jednym z najciekawszych i najbardziej poruszających polskich poetów debiutujących po 1956 roku. Niniejsza praca jest zatem pierwszą monografią poświęcona postaci Ratonia, ukazującą nie tylko jego spuścizną poetycką (arkusz poetycki Pieśni północne oraz tomik Gdziekolwiek pójdę...),ale również teksty prozatorskie (Notatki podróżne),krytyczne (publikowane w latach sześćdziesiątych na łamach "Współczesności" i "Walki Młodych"),a nawet - pozostaje jeszcze w rękopisach - dzienniki.