W blasku gwiazd

Przeczytałam w tym roku kilka książek debiutantów. Tym razem amerykańska pisarka Lydia Netzer. Dziwna książka - to pierwsze co mi przyszło na myśl podczas jej czytania. Dziwna, bo niecodzienni są jej bohaterowie: Sunny - urodzona w Birmie, łysa od urodzenia, całe życie walczy o akceptację, stara się wieść normalne życie i dopasować do społeczeństwa oraz Maxon - chłopak o umyśle robota, wszystko analizuje, prawdopodobnie ma też jakąś postać autyzmu, o czym świadczy jego mechaniczny sposób wyrażania uczuć i emocji. Te dwie osoby spotykają się w dzieciństwie i zakochują się miłością absolutną, stanowią dla siebie swój świat, odmienność ich łączy nierozerwalnie. Drugi element dziwności to połączenie właściwie kobiecej powieści obyczajowo-psychologicznej z elementami fantastyki w zakresie próby kolonizacji księżyca. Książka jest na pewno intrygująca, specyficzność postaci przekłada się na uwypuklenie ich cech na tle reszty normalnego społeczeństwa. Dążenie Sunny do normalności, do wtopienia się w tę normalność powoduje spięcia z Maxonem. Problemy w kosmosie i ewentualność straty męża powoduje, że Sunny przewartościowuje swój świat, dojrzewa, pozbywa się peruk i staje się na powrót sobą. Były jednak momenty w książce, w których nie potrafiłam jej zrozumieć ani zaakceptować, choćby te związane ze śmiercią matki. Nagłe zwroty w postępowaniu Sunny, jakby nie do końca dopracowane w treści przeszkadzały mi w odbiorze książki. To i ciągłe uczucie dziwności, które towarzyszyło mi podczas czytania sprawiło, że oceniłam tę książkę jako dobrą i nie więcej.