Violeta

Całkiem niezła to książka. Ale nie mam porównania z wcześniejszymi książkami autorki, ponieważ to moja pierwsza przeczytana książka Isabeli Allende .Trudno mi zatem orzec czy jest to więc, lepsza czy gorsza pozycja na tle innych powieści tej autorki. Książka ma formę listu - spowiedzi pisanego przez główną bohaterkę Violetę do jej wnuka Camilo. Opowieść obejmuje historię życia Violety i jej bliskich począwszy od narodzin Violety aż po chwilę jej śmierci . Koleje życia bohaterki poznajemy na tle burzliwych losów Chile, które jest głównym miejscem akcji. A skoro historia Chile, to oczywiście nie brak tu odwołań do okresu wielkiego kryzysu końca lat 20 tych ubiegłego stulecia, nawiedzających ten region trzęsień ziemi oraz krwawych lat dyktatury Augusto Pinocheta. Klamrą zaś zamykającą tę opowieść są lata współczesne i jakże dobrze nam znane czasy pandemii koronawirusa . Ale " Violeta" ,choć to książka mocno osadzona w historii Chile, jest przede wszystkim powieścią głęboko feministyczną. I ja ją jako taką głównie postrzegam. Pogmatwana historia Ameryki Łacińskiej opisana przez Allende, służy bowiem w głównej mierze ukazaniu życia kobiet mieszkających w tej szerokości geograficznej. "Violeta " zatem to przede wszystkim opowieść o rodzącej się kobiecej solidarności oraz o kobiecych poszukiwaniach własnej drogi do niezależności w bardzo patriarchalnym społeczeństwie chilijskim. Reasumując , moim zdaniem "Violeta" to na pewno dobra pozycja, warta przeczytania. Dodam, że jest też ładnie wydana, na bardzo dobrym jakościowo papierze. Atutem tego wydania jest również to, że folia okładki nie zdziera się już po pierwszym przeczytaniu książki .Co jest obecnie nagminne dla książek niektórych polskich wydawców.Zatem chapeau bas dla wydawcy - wydawnictwa Marginesy za estetyczną i miłą dla oka oprawę tego dzieła. Polecam.