Vademecum ojca

Książka ma już swoje lata (autor zaczął ją pisać w roku mojego urodzenia) a zawarte w niej myśli ciągle aktualne. Wiele przewidywań autora miało też okazję sprawdzić się w rzeczywistości. Vademecum zamiast podsuwać gotowe rozwiązania raczej proponuje pewną tendencję i wymusza przemyślenie sobie wielu rzeczy. Z pewnością niewielu będzie czytelników, którzy zgodzą się z każdym zapisanym przez autora stwierdzeniem, ale (jak nadmienia na początku książki) nie jest to jego celem. Bunt i rozwiązanie niektórych spraw po swojemu jest wręcz pożądany. Autor pierwsze słowa książki kieruje do kobiet - chcąc je przekonać do nieczytania tej książki. Oczywistym jest, że nawoływanie nie jest skuteczne co widać zresztą po przeglądzie czytelników na portalu. Ja skłaniam się do zdania autora, że panie tej książki czytać nie powinny. Autor jak wiadomo przeciwników ma masę więc zapewne ciężko będzie kogoś nieprzychylnie autorowi nastawionego przekonać do tej lektury. Więc nikogo przekonywać nie będę. Zapewniam jednak, że treści są bardzo cenne i nie współgrają ze stereotypowym postrzeganiem Pana Janusza. Kilka jego stwierdzeń czy przemyśleń może mierzić czytelnika, ale zasadnicza większość jest cenna. Powiedziałbym, że książka nie jest poradnikiem ojcowskim ale opisem pewnej filozofii życia. Ja uzyskane wskazówki uważam za cenne.