V jak Vendetta

„Każdy jest kimś wyjątkowym. Każdy jest bohaterem, kochankiem, błaznem i szubrawcem. Każdy ma do opowiedzenia jakąś historię.” Świetna opowieść, ale przede wszystkim niesamowity główny bohater. Postać V podbiła moje serce już dawno temu, kiedy to jeszcze nie czytałam komiksu, a miałam przyjemność obejrzeć film. I w tym miejscu przykry fakt, który muszę stwierdzić – film podobał mi się bardziej. Wszystko tam po prostu się działo, było znacznie lżejsze w odbiorze, w komiksie natomiast przy trzeciej księdze troszkę się wynudziłam. Dodatkowo nie specjalnie podobała mi się komiksowa Evey. Ale wizja alternatywnej totalitarnej Anglii była naprawdę przerażająca, a sam V i jego chęć porwania tłumów przeciwko uciskowi połączonych z osobistą vendettą – genialna, można się godzinami i dniami zastanawiać nad tym, czy go kochamy, czy też nienawidzimy, np. za to, w jaki sposób wyzwolił Evey z jej osobistego więzienia, a postacie, które budzą sprzeczne emocje są zawsze ciekawe, zawsze jest w nic coś nowego do odkrycia. Dzięki tej właśnie kreacji głównej postaci oraz za dystopijny świat stworzony przez autora oceniam całość na mocną ósemkę, ale uważam, że przynajmniej w moim przypadku można było poprzestać na filmie.