Uwalnianie

„Bierność.Uległość.Ma być miło,ma być przyjemnie,nie można psuć innym humoru,nie można psuć miłej atmosfery,to nie jest moment na złość, na twoje uczucia,Nina,nic nie mów,przeczekaj,twoje uczucia się nie liczą, bo i tak zapewne zawsze przesadzasz,reagujesz zbyt emocjonalnie,uśmiechnij się lepiej, przesadzasz.” Emocje, emocje, emocje…….. Tak w skrócie można scharakteryzować tą książkę. Teraz rozumiem, dlaczego autorka dołącza do powieści notatnik emocjonalny, bo każda strona to burza uczuć. "Uwalnianie" to historia Niny, która walcząc o poczucie własnej wartości, szukając własnej tożsamości zgadza się na wpędzanie jej w szereg norm społecznych i poddaje się manipulacji innym, dla których jest idealną ofiarą. Osoba po przejściach, zmagająca się z problemami żywieniowymi, szukająca akceptacji, poszukująca miłości i ciepła jest idealną ofiarą dla mężczyzn, którzy pod przykrywką miłości obdarzają ją uzależnieniem, przemocą, wykorzystywaniem. Wiecznie zakompleksiona, niezrozumiana przez innych. Jak osoba chora na zaburzenia żywienia może liczyć na wsparcie innych ludzi? Jak postrzega ona siebie i otaczający ją świat? Kiedy jedzie do Armenii jako wolontariusz, żeby uczyć dzieci angielskiego, sama już nie jest pewna, czy to ona ma pomóc im, czy też one jej. Może tam odnajdzie swoje miejsce…? Ta powieść choć krótka, jest pełna esencji i refleksji. Obok niej nikt nie może przejść obojętnie. Stanowi punkt do zatrzymania się i uświadomienia sobie jak bardzo ogólnie przyjęte schematy i postrzeganie świata jest krzywdzące dla nas samych, a w szczególności dla osób bardzo wrażliwych i z niską samooceną. Ta historia otwiera też oczy jak postrzegają siebie i świat wokół nich osoby zmagające się z anoreksją i jak często spotykają się z niezrozumieniem. Mocna, wchodząca pod skórę i zostająca w pamięci. Za książkę dziękuję autorce i gratuluję świetnego debiutu. Czekam na więcej.