Utracony element

„Trzy różne osoby, trzy historie, trzy rzeczywistości. I łączy je przedmiot: czarne pudełko.” Konstantyn mieszka w Londynie, jego życie przypomina bajkę, jest bardzo bogaty, robi karierę, kobiety same zabiegają o jego względy. Korzysta i cieszy się z życia. Wszystko do czasu, gdy nieznajoma kobieta wręcza mu tajemnicze czarne pudełko. Tak jakby za dotknięciem złego fatum jego życie całkowicie się zmienia. Traci pracę, zostaje napadnięty, a jego najlepszy przyjaciel znika w niewyjaśnionych okolicznościach. Konstantyn za wszelką cenę próbuje go odnaleźć, jedynym punktem zaczepienia jest pocztówka z Florencji. Ten wyjazd pociąga za sobą splot różnych wydarzeń, na jego drodze staje międzynarodowej sławy włoski neurochirurg i psychiatra. W co i dlaczego został uwikłany Konstantin? Konstantin jest zdezorientowany, nie do końca zdaje sobie sprawę z tego, co się dzieje. Fabuła przemyślana, ciekawie skonstruowana, niesie emocje, a niedomówienia, których tu nie brakuje robią swoje. Chwilę trwało zanim ogarnęłam, co tak naprawdę się dzieje i zanim wciągnęłam się na dobre. Pani Adrianna pozytywnie zaskakuje wiedzą z dziedziny neurochirurgii i neurologii. Ukazuje nam ten medyczny świat od „podszewki”. Narracja toczy się z trzech perspektyw, dzięki temu mamy szersze spojrzenie na wydarzenia, jakie mają miejsce. Losy tych osób przeplatają się ze sobą. Intrygi, niedopowiedzenia, tajemnice, kłamstwa, zostajemy wciągnięci w niepokojący wir wydarzeń. Nie zawsze potrafimy rozróżnić prawdę od urojonych wizji. Amnezja wsteczna, co jest rzeczywistością, a co nierealnym wyobrażeniem chorego umysłu? Nasuwa się coraz więcej pytań, na które brak jednoznacznych odpowiedzi, a nasze domysły bywają zgubne. Dążenie za wszelką cenę do sukcesu, gdzie stawką jest prestiż, zaskakujące medyczne nowości, a pieniądze nie są żadną barierą. Niepokojące wnikanie w ludzki umysł, do jakiego celu prowadzi? Dobro i zło, kto czym się kieruje? Powieść wciąga, przykuwa uwagę, wzbudza niepokój. Czy jesteśmy pewni, co w naszym życiu jest prawdą, a co iluzją? Dwa światy prawdziwy i urojony. Zakończenie zaskoczyło mnie, miałam inne przypuszczenia. Polecam. http://tatiaszaaleksiej.pl/utracony-element/