Utopia

Na początku: "oświeceniowy myśliciel"? Cóż, człowiek uczy się całe życie... Utopia Morusa jest bardziej skomplikowana, niż na to wygląda. Warto pamiętać, że ten humanista był wybornym prawnikiem. I jeszcze do tego kryształowo uczciwym, ale to tak na marginesie, żeby sobie przypomnieć, że mogą być elity prawnicze niewywołujące sensacji żołądkowych. Wracając do tekstu. Wydaje mi się, że sa w utopii przynajmniej trzy różne rodzaje tekstu. Jeden "zwyczajnie" utopijny. W zamierzeniu: krytyczny, a nie budujący nowego, "jedynie słusznego" ustroju. Teza, że to w ukryciu, że nie mógł wprost i tak dalej nie jest w moim przekonaniu wiarygodna. Dalej, many warstwę tekstu, którą można zaliczyć do filozofii politycznej, a w każdym razie jest wyraźnie dyskursywna. Wreszcie święty autor - ach, jak to brzmi, nie mogłem sobie podarować - posługuje się obrazami o symbolicznym charakterze. Pewien mój znajomy filozof, któremu realizm pozajączkował się z dyskursem pojęciowym zaproponowałmi zamiast mówienia - taniec. W sumie, gdybym był takim Niżyńskim... A serio, serio, to symbole czy na przykład poezja (i to dobra) całkiem dobrze się spisują w roli medium dla treści filozoficznych czy teologicznych. Trzech autorów dla przykładu: Efrem, Grzegorz z Nazjanzu, zwany Teologiem i Symeon, zwany Nowym Teologiem. Zakończę klasykiem: i to by było na tyle.