Uśnij snem morskim i inne dramaty

[...] utwory dramatyczne Janusza Stycznia cechuje dobre opanowanie warsztatu i duża oryginalność, zapewniająca im odrębne, samodzielne miejsce w polskiej dramaturgii współczesnej. Różnią się one bowiem zarówno od groteski typu Mrożka czy Różewicza, jak i moralistyczno-parabolicznego i psychologicznego weryzmu Janusza Krasińskiego, Herberta czy Grochowiaka. [...] W zakresie stylu i obrazowania wyrastają one z poezji Janusza Stycznia. Jak one są pełne koneksji nadrealistycznych i wykorzystują doświadczenia francuskich autorów tego nurtu (zwłaszcza poetykę snu),choć bez zasady „ecriture automatique” (wręcz przeciwnie: utwory Stycznia cechuje planowa i przemyślana konstrukcja). Pewnymi właściwościami sięgają zresztą dramaty Stycznia jeszcze dawniejszych doświadczeń: modernistycznego dramatu symboliczno-psychologicznego typu Maeterlincka czy Strindberga. [...] Dramaty Stycznia jednak — przy wszystkich sygnalizowanych wyżej zbieżnościach z modernistami czy nadrealizmem — reprezentują zupełnie odrębną wizję świata i podejście do ukazywanej rzeczywistości. (Z recenzji Janusza Maciejewskiego) ZAWARTOŚĆ 1. Uśnij snem morskim 2. Niepokojące muzy 3. Fioletowy fioł 4. Tylko muzykę o nazwie >Nina Ricci" można jeść