Artykuły Znikające pierwiastki: nebulium, coronium, neocoronium cz. 2, Józef Szudy Na historię nauki składają się często zupełnie błędne hipotezy i pomysły wynikające albo z obowiązujących w danym czasie teorii, albo z niedawnych obserwacyjnych lub doświadczalnych analogii. Druga połowa XIX w. obfitowała w zdumiewające odkrycia pochodzących z różnych obiektów astronomicznych emisyjnych linii widmowych, które w żaden sposób nie dały się przypisać żadnemu ze znanych, albo oczekiwanych, elementów Tablicy Mendelejewa. Kiedy więc odkryto niezidentyfikowany pomarańczowy prążek w widmie słonecznej korony odpowiadający długości fali 587,6 nm przypisano go hipotetycznemu, nieznanemu pierwiastkowi helium, od greckiego boga Słońca — Heliosa. No i zapanowała swoista moda na nazywanie niezidentyfikowanych linii widmowych mianem hipotetycznych pierwiastków brakujących w Układzie Okresowym. Obserwowane w koronie słonecznej coronium, w mgławicach (nebulach) planetarnych nebulium i w zorzach polarnych geocoronium. Odkryty na Słońcu hel szybko znalazł swoje miejsce w układzie pierwiastków. Wyjaśnienie pochodzenia pozostałych linii wymagało jednak kolejnych lat rozwoju fizyki kwantowej i doświadczalnych metod spektroskopii atomowej. Zdumiewająco splotło się to z jubileuszem „Uranii”. Istotny wkład do tych badań mieli polscy fizycy, w tym jeden z założycieli naszego czasopisma, Stanisław Mrozowski. Mgławice wokół gwiazd, Jerzy Kuczyński W trakcie ewolucji gwiazdy mgławice pojawiają się dwukrotnie. Pierwszy raz na początku, gdy gwiazda powstaje z mgławicy i drugi raz, gdy niezbyt wielka gwiazda kończy etap czerwonego olbrzyma. W obu przypadkach jest to bardzo interesujący moment z punktu widzenia tego, co dzieje się w okolicy gwiazdy. Na przełomie lata i jesieni ub.r. w „Science” i „Nature” ukazało się kilka tekstów na ten temat i wydaje się interesującym je krótko zreferować. Nobel za czarne dziury, Marek Abramowicz Nagrodę Nobla z Fizyki otrzymali Roger Penrose „za odkrycie, że tworzenie się czarnych dziur jest z pewnością przewidywane przez ogólną teorię względności”, oraz Andrea Ghez i Reinhard Genzel za „odkrycie supermasywnego obiektu zwartego w centrum naszej Galaktyki”. Dlaczego uhonorowano te właśnie odkrycia? Przygody w krainie widm. Amatorska spektroskopia wysokich rozdzielczości, Mariusz Bajer Dzięki technice druku trójwymiarowego zbudowanie spektrografu jest w zasięgu możliwości miłośników astronomii w Polsce. Autor zbudował taki właśnie instrument i dzieli się swymi pierwszymi doświadczeniami. Dawno temu w Uranii Planetoidy Pomiary promieniowania gwiazd za pomocą termoelementów Atmosfery planet Kronika październik-listopad 2020 odkrycia i wydarzenia astronomiczne misje i badania kosmiczne serwis wydarzeń PTA i PTMA Ciekawe adresy internetowe Wszystkie zaobserwowane fale grawitacyjne w jednym miejscu W kraju Półmetrowy teleskop w rękach PTMA Galeria Uranii Astrocamera 2020 W skrócie Mamy nową teorię narodzin planet Odkryto dziwny układ sześciu planet Dr Przemysław Mróz laureatem nagrody Międzynarodowej Unii Astronomicznej Meteoryt przynosi dowody na istnienie nieznanej dotąd planetoidy Odkryto najdłuższe międzygalaktyczne włókno gazowe Astronomowie odkryli 591 gwiazd o dużej prędkości Już ponad 1000 wystrzelonych satelitów Starlink Misja Chang'e 5 przywiozła na Ziemię próbki z Księżyca Dla której gwiazdy Ziemia może być tranzytującą planetą? Polacy odkryli najmniejszą planetę swobodną Wykryto szybko błysk radiowy w Drodze Mlecznej Zdjęcia Słońca z NASA na znaczkach amerykańskiej poczty Astropodróże Astronom rewolucji naukowej Komeciarz Sztuka stawiania w dobrym świetle Proxima Wydrukuj spektrograf i obserwuj γ Cassiopeiae Kącik olimpijczyka Rozwiązanie zadania 1 trzeciego etapu LVIII Olimpiady Astronomicznej Młodzi badacze Projekt międzyplanetarnej misji badawczo-kolonizacyjnej "Ceres Direct" Astronomia i muzyka Głosy kosmosu tym razem na winylu! Konkurs na fotki z Uranią Urania wspina się w górę i w góry Kalendarz astronomiczny Niebo nad Polską w marcu i kwietniu 2021 r. Spójrz w niebo: Wiosenne rozmaitości Obserwator Słońca Raport nr 11/2020 Raport nr 12/2020 Poradnik obserwatora Obserwacje w dzień... i w nocy. Lunt/Coronado... duży może więcej! Inne materiały Rozrywka Poczta Sprostowanie
Szczegóły
- Rok wydania
- 2021
- Liczba stron
- 80 str.
- Wydawnictwo
- Polskie Towarzystwo Astronomiczne
- Język
- polski
- Format
- papier
- Cykl
- Czasopismo Urania (tom 811)
- Gatunek
- czasopisma
- ISBN
- 16896009
Inne książki autora
(29)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Urania - Postępy Astronomii 1/2021" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.