Kapitan statku jest nawigatorem, menadżerem i dyrektorem w jednej osobie, a więc kimś, kto kieruje się precyzją, logiką i kalkulacją, o praktycznym i racjonalnym podejściu do rzeczywistości. Rzut oka na spis rozdziałów (cytowany poniżej) najnowszej książki Krzysztofa Baranowskiego może w tym przekonaniu utwierdzić, gdyż sugeruje drobiazgową, precyzyjnie rozpisaną, analizę stanów emocjonalnych osób biorących udział lub związanych tylko z żeglugą, zwłaszcza w dalekich rejsach. Gdyby to jednak była rozprawa lub analiza naukowa, dotyczyłaby właśnie „stanów emocjonalnych”, a nie tytułowych uczuć, które ze szkiełkiem i okiem mędrca nie mają wiele wspólnego: wkraczają w sferę metafizyki, w której są prawem same dla siebie. Przypadek sprawił, że dobrze wpisuje się tu epizod z kwietnia 2016, a więc dziejący się kilka tygodni przed wydaniem tej książki drukiem, kiedy Autor był honorowym gościem Festiwalu Nauki organizowanego w Pile przez Państwową Wyższą Szkołę Zawodową. Witał go tam przemową kierownik Studium Języków Obcych PWSZ, Ryszard Mokrzycki – jako gościa i jednocześnie swojego Kapitana, bo pod jego dowództwem pływał ponad rok. „Jaki jest Kapitan?” – zapytał mówca zaczynając charakterystykę, według której Krzysztof Baranowski to introwertyk, który z żelazną konsekwencją realizuje swoje cele, a podczas najtrudniejszych nawet chwil zachowuje kamienny spokój i opanowanie. Te cechy wychwycone są precyzyjnie, o czym wiem, bo też z Kapitanem kilka lat na jednym pokładzie spędziłem. Ale czy introwertyk – człowiek nieokazujący uczuć – może pisać o uczuciach? Może – i w dodatku czyni to od lat. Doświadczenia Krzysztofa Baranowskiego, zgromadzone w czasie dziesięcioleci spędzonych na morzach i oceanach, samotnie i w zespołach ludzkich, pozwalają mu zarówno na analizę stanów emocjonalnych jak i opis uczuć towarzyszących żeglarzom i osobom z nimi związanym. Jeśli jednak większość jego poprzednich opowieści opiera się na analizie uczuć (nie bez powodu często się do nich w tej książce odwołuje),tym razem dokonuje syntezy. Moim zdaniem bardzo osobistej. Warstwa historyczna i anegdotyczna zawarta w tej książce jest bogata. Jednak wszystkie historie dotyczą – lub dotyczyły – Autora osobiście. Jest to więc rodzaj autobiografii uczuciowej, podanej jednak tak dyskretnie (introwertyk!),że książka może być jednocześnie podręcznikiem przedmiotu, który nazywa się życie. Nie mówiąc już o tym, że powinien ją przeczytać każdy mający zamiar wyruszyć w rejs (zwłaszcza dłuższy),a także ci, którzy chcą funkcjonować lub funkcjonują w zespołach, zwłaszcza na stanowiskach kierowniczych. Na szczęście jest to podręcznik nietypowy: nieczęsto pozycję tego gatunku czyta się tak lekko i z taką ciekawością jak „Uczucia oceaniczne”. Które z równym powodzeniem mogłyby nosić tytuł „Oceany uczuć”. Kazimierz Robak 16 kwietnia / 17 czerwca 2016
Szczegóły
- Rok wydania
- 2016
- Liczba stron
- 200 str.
- Wydawnictwo
- Fundacja Szkoła pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- reportaż
- ISBN
- 9788394489311
Inne książki autora
(27)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Uczucia oceaniczne" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.